چندی پیش کمپینی به نام کمپین دو میلیون امضا بر علیه مجازات اعدام اعلام موجودیت کرد. تاکنون تعدادی از سایتهای مختلف حمایت خود را از آن اعلام نموده اند که از جمله ی آنها سایت "تیف" است.
ما به این بهانه و به سبب اهمیت این موضوع خصوصا در شرایط حال حاضر ایران تصمیم گرفتیم تا گفتگویی با مسئول این سایت داشته باشیم.
۱
. لطفا ابتدا خودتان را معرفی کنید .
اسماعیل هوشیار هستم مسئول سایت تیف .
ازسال ۱۳۵۸ وارد فعالیتهای سیاسی شدم . درسال ۱۳۶۰ دستگیرشدم . یک سال بعد آزاد شدم درسال ۱۳۶۳ مجددا دستگیرشدم وبه حبس تعزیری محکوم شدم بعد ازآزادی از زندان از نظرمسئولان نظام اسلامی صلاحیت حضوردرکلاس درس را از دست دادم وبه دلایل زیادی مجبوربه ترک ایران شدم . در سال ۱۳۶۵ بعد ازچندین بارتلاش موفق به خروج ازایران شدم . ۳ سال درپاکستان به عنوان پناهنده و هوادار سازمان مجاهدین فعالییت و زندگی کردم . بعد از ۳ سال توسط کشورسوئیس به عنوان پناهنده پدیرفته شدم . درسوئیس همچنان با مجاهدین کاروفعالییت میکردم . درسال ۱۳۷۷ به عراق رفتم . ۵ سال عضو تشکیلاتی مجاهدین بودم . ۴ ماه قبل ازجنگ عراق رسما ازتشکیلات مجاهدین جدا شدم . یک سال درزندان انفرادی مجاهدین بودم . بعد ازجنگ مجاهدین من را تحویل ارتش امریکا دادند و ۵ سال هم زندانی ارتش امریکا درعراق بودم . بعد از۵ سال دولت امریکا تمامی نفرات جدا شده ازمجاهدین را دربیابانهای عراق رها کرد . مدتی درکردستان عراق بودیم . نزدیک به یک ماه درزندان کردستان عراق بودیم . بالاخره بعد از ۶ ماه تلاش توانستم خودم را به کشورسوئیس برسانم و از آن زمان تا به حال دریک کمپ پناهندگی منتظر جواب هستم . ۶ ماه بعد از ورودم به سوئیس موفق شدم سایت تیف را راه اندازی کنم و تمام خاطرات زندان تیف به همراه نظرات و تجربیاتم را دراختیار همگان قرار دهم .
مختصرترازاین نتوانستم بگویم .
۲. لطفا در این را بطه به ما توضیح دهید که دیدگاه و در واقع محرک شما در پیوستن به این کمپین چه بوده است؟
ما انسانها موجوداتی اجتماعی با تشابهات زیادی درعواطف و احساسات با تاریخی حداقل ۵۰۰۰ ساله و انبوهی خصلتهای دیگر که ازبقیه جانوران متمایز شده ایم . من و یا دیگران چه میخواهیم و یا چه فکرمیکنیم و تمامی اعمال و رفتاروانتخابمان میتواند محرک باشد درموضوع یا حرکتی . در واقع محرک برای پیوستن به هرحرکت انسانی فارغ ازاعتفادات ، همان زندگی است . تنها محرک من درچنین موارد و مواقعی اسمش زندگی است . من عاشق طبیعت و همنوع خودم و تاریخ انسان هستم وازهرگونه حرکت وتلاش انسانی استقبال میکنم .
۳. چگونه است که این شیوه ی مجازات در ایران همچنان قربانی میگیرد در حالی که تعداد بسیاری از فعالان اجتماعی و سیاسی و همچنین نهاد های بین المللی فعال در زمینه حقوق بشر این موضوع را به صراحت ناقض حقوق انسان و مجازاتی غیر انسانی می دانند؟
فکرنمیکنم موضوع فقط محدود به ایران باشد ولی محدوده عملکرد ما نسبت به ایران درقدم اول زیاد غیر منطقی نیست . کشورهایی نظیر ایران با آمار بالای اعدام کم نیستند . چین ، عربستان ، و حتی دربرخی ایالتهای امریکا هنوزهم اعدام قانونی است . درایران موضوع برای ما روشنتراست . یه موقع ما راجع به پدیده زشت و منفوری به اسم اعدام حرف میزنیم و یه موقع منطقه جغراقیایی مشخصی سوژه بحث است . موضوع دررابطه با ایران حاکمییت ایدئولوژیک اسلام است . درقرآن شما انبوهی آیه راجع کشتن و کشته شدن میبینید . درچین هم این موضوع بارایدئولوژیک دارد . درامریکا بخشی ازجامعه این جنایت دولتی را رد کرده اند و بخشی هنوزبه آن ایمان دارند به همین دلیل درامریکا به نظرمن این موضوع بارفرهنگی دارد .
طبیعی است هرچه که زمان بیشترمیگذرد حساسیت افکارعمومی نسبت به این جنایت سازمان یافته دولتی بیشترمیشود . شرایط اجتماعی و سیاسی ایران و بقیه نقاط جهان به نسبت ۳۰ سال پیش تغییرات چشمگیری داشته است . بخش قابل توجهی ازانسانها متوجه شده اند که اعدام یک راه حل نیست بلکه گره کوری بر روی معضلات اجتماعی است . با این همه تا زمانی که این غده سرطانی اسلامی درایران حاکم است بازهم قربانی و اعدامی خواهند گرفت . در دهه خونین ۱۳۶۰ روزانه ۱۰۰ نفر و حتی بیشتر را رژیم اسلامی اعدام میکرد و با وقاحت هم دررسانه هایش آن را تبلیغ میکرد . اما شرایط امروز به کلی و کیفا فرق کرده است . جامعه عملا و با نفرت نسبت به چنین اعمالی واکنش نشان میدهد . رژیم هم اصلا نمیتواند مثل ۳۰ سال پیش عمل کند .
۴. تصور میکنید جمهوری اسلامی بتواند همانند سالهایی که تازه به قدرت رسیده بود دست به کشتار و اعدام وسیع بزند؟ این موضوع گذشته از عوامل دیگر، هم به نظرات درباره ی مجازات اعدام مربوط است و هم به درجه ی مشروعیت جمهوری اسلامی در جامعه . شما این موضوع را چگونه می بینید؟
نمیتوانم چنین تصوری بکنم چون واقعی نیست . بخش قابل توجهی ازپیکره همین نظام که حالا اصلاح طلب شده اند نسبت به روشهای سال ۱۳۶۰ و کشتارها چرخش داشته اند هرچند به زبان نمیآورند ضمن اینکه این جماعت تا آخرخط رفتند و نهایتا راهشان را کج کردند چون متوجه شدند جواب ندارد . حتی جنس اعدامی که امروز رژیم میکند با اوائل قدرتش فرق میکند . در اوایل انقلاب ازموضع قدرت این کاررا انجام میداد و اعلام هم میکرد . الان ازموضع ضعف مطلق وفقط برای ایجاد رعب و وحشت است . از طرفی رشد اجتماعی و سیاسی جامعه کیفا با اوایل انقلاب فرق کرده است . شما حتما خبری را که چند وقت پیش مردم ۲ اعدامی را فراری دادند خواندید . بخش قابل توجهی از عوام درآن زمانها اعدام را یک امرالهی میدانستند اما امروز و نسلی که درخیابان است نه تنها چنین دیدی ندارد بلکه کاملا برعکس آن روزگار و ارزشهایش فکر میکند .
بنابراین جدای ازمشروعییت این رژیم جواجتماعی و فضای مردم وحتی بخش عمده ایی ازنیروهای خود رژیم چنین امکانی را ازرژیم گرفته است . نه اینکه رژیم نخواهد اعدام کند رژیم درذاتش است دوست دارد به آن معتقد است قرآنش و خدایش و دینش است . ولی دیگرنمیتواند همان اعمال سابق را انجام دهد مگرپای بود و نبودش درمیان باشد و دست به هرحماقتی بزند و آنها این کاررا میکنند .
۵. در آخر اینکه فکر میکنید چگونه بتوان کمپین را اجتماعی کرد و آنرا به داخل جامعه ایران برد؟ شما چه راهکارهایی برای این مسئله می شناسید؟
متاسفانه دراین زمینه تجربه ایی ندارم ولی به نظرمن هرکس هرکاری از دستش برمیآید میتواند انجام دهد . وجود چنین کمپینی و موارد مشابه طبیعی است که ۲۴ ساعته مشکلی را حل نمیکند اما بذری که امروزوبه آرامی کاشته میشود قطعا بدون تاثیر هم نخواهد بود . مهم واکنشهایی است که دیده میشود حتی اگر درقدم اول خیلی ضعیف باشد . به نظرمن این کمپین ازهمین حالا اجتماعی شده است . انسان مسئول نبضش نباید با کمییت بالا و پائین شود ابتدا باید با وجود و ارزشهای انسانی خودش تنظیم باشد .
با سپاس ازشما وبا ایمان به بهارپیروزی مردم ایران .
--------------------------------------------------------------------------------
لینک وب سایت کمپین دو میلیون امضا برعلیه مجازات اعدام
http://www.k-a-e.com/
برچسپ ها: اسماعیل هوشیار
ما به این بهانه و به سبب اهمیت این موضوع خصوصا در شرایط حال حاضر ایران تصمیم گرفتیم تا گفتگویی با مسئول این سایت داشته باشیم.
۱
. لطفا ابتدا خودتان را معرفی کنید .اسماعیل هوشیار هستم مسئول سایت تیف .
ازسال ۱۳۵۸ وارد فعالیتهای سیاسی شدم . درسال ۱۳۶۰ دستگیرشدم . یک سال بعد آزاد شدم درسال ۱۳۶۳ مجددا دستگیرشدم وبه حبس تعزیری محکوم شدم بعد ازآزادی از زندان از نظرمسئولان نظام اسلامی صلاحیت حضوردرکلاس درس را از دست دادم وبه دلایل زیادی مجبوربه ترک ایران شدم . در سال ۱۳۶۵ بعد ازچندین بارتلاش موفق به خروج ازایران شدم . ۳ سال درپاکستان به عنوان پناهنده و هوادار سازمان مجاهدین فعالییت و زندگی کردم . بعد از ۳ سال توسط کشورسوئیس به عنوان پناهنده پدیرفته شدم . درسوئیس همچنان با مجاهدین کاروفعالییت میکردم . درسال ۱۳۷۷ به عراق رفتم . ۵ سال عضو تشکیلاتی مجاهدین بودم . ۴ ماه قبل ازجنگ عراق رسما ازتشکیلات مجاهدین جدا شدم . یک سال درزندان انفرادی مجاهدین بودم . بعد ازجنگ مجاهدین من را تحویل ارتش امریکا دادند و ۵ سال هم زندانی ارتش امریکا درعراق بودم . بعد از۵ سال دولت امریکا تمامی نفرات جدا شده ازمجاهدین را دربیابانهای عراق رها کرد . مدتی درکردستان عراق بودیم . نزدیک به یک ماه درزندان کردستان عراق بودیم . بالاخره بعد از ۶ ماه تلاش توانستم خودم را به کشورسوئیس برسانم و از آن زمان تا به حال دریک کمپ پناهندگی منتظر جواب هستم . ۶ ماه بعد از ورودم به سوئیس موفق شدم سایت تیف را راه اندازی کنم و تمام خاطرات زندان تیف به همراه نظرات و تجربیاتم را دراختیار همگان قرار دهم .
مختصرترازاین نتوانستم بگویم .
۲. لطفا در این را بطه به ما توضیح دهید که دیدگاه و در واقع محرک شما در پیوستن به این کمپین چه بوده است؟
ما انسانها موجوداتی اجتماعی با تشابهات زیادی درعواطف و احساسات با تاریخی حداقل ۵۰۰۰ ساله و انبوهی خصلتهای دیگر که ازبقیه جانوران متمایز شده ایم . من و یا دیگران چه میخواهیم و یا چه فکرمیکنیم و تمامی اعمال و رفتاروانتخابمان میتواند محرک باشد درموضوع یا حرکتی . در واقع محرک برای پیوستن به هرحرکت انسانی فارغ ازاعتفادات ، همان زندگی است . تنها محرک من درچنین موارد و مواقعی اسمش زندگی است . من عاشق طبیعت و همنوع خودم و تاریخ انسان هستم وازهرگونه حرکت وتلاش انسانی استقبال میکنم .
۳. چگونه است که این شیوه ی مجازات در ایران همچنان قربانی میگیرد در حالی که تعداد بسیاری از فعالان اجتماعی و سیاسی و همچنین نهاد های بین المللی فعال در زمینه حقوق بشر این موضوع را به صراحت ناقض حقوق انسان و مجازاتی غیر انسانی می دانند؟
فکرنمیکنم موضوع فقط محدود به ایران باشد ولی محدوده عملکرد ما نسبت به ایران درقدم اول زیاد غیر منطقی نیست . کشورهایی نظیر ایران با آمار بالای اعدام کم نیستند . چین ، عربستان ، و حتی دربرخی ایالتهای امریکا هنوزهم اعدام قانونی است . درایران موضوع برای ما روشنتراست . یه موقع ما راجع به پدیده زشت و منفوری به اسم اعدام حرف میزنیم و یه موقع منطقه جغراقیایی مشخصی سوژه بحث است . موضوع دررابطه با ایران حاکمییت ایدئولوژیک اسلام است . درقرآن شما انبوهی آیه راجع کشتن و کشته شدن میبینید . درچین هم این موضوع بارایدئولوژیک دارد . درامریکا بخشی ازجامعه این جنایت دولتی را رد کرده اند و بخشی هنوزبه آن ایمان دارند به همین دلیل درامریکا به نظرمن این موضوع بارفرهنگی دارد .
طبیعی است هرچه که زمان بیشترمیگذرد حساسیت افکارعمومی نسبت به این جنایت سازمان یافته دولتی بیشترمیشود . شرایط اجتماعی و سیاسی ایران و بقیه نقاط جهان به نسبت ۳۰ سال پیش تغییرات چشمگیری داشته است . بخش قابل توجهی ازانسانها متوجه شده اند که اعدام یک راه حل نیست بلکه گره کوری بر روی معضلات اجتماعی است . با این همه تا زمانی که این غده سرطانی اسلامی درایران حاکم است بازهم قربانی و اعدامی خواهند گرفت . در دهه خونین ۱۳۶۰ روزانه ۱۰۰ نفر و حتی بیشتر را رژیم اسلامی اعدام میکرد و با وقاحت هم دررسانه هایش آن را تبلیغ میکرد . اما شرایط امروز به کلی و کیفا فرق کرده است . جامعه عملا و با نفرت نسبت به چنین اعمالی واکنش نشان میدهد . رژیم هم اصلا نمیتواند مثل ۳۰ سال پیش عمل کند .
۴. تصور میکنید جمهوری اسلامی بتواند همانند سالهایی که تازه به قدرت رسیده بود دست به کشتار و اعدام وسیع بزند؟ این موضوع گذشته از عوامل دیگر، هم به نظرات درباره ی مجازات اعدام مربوط است و هم به درجه ی مشروعیت جمهوری اسلامی در جامعه . شما این موضوع را چگونه می بینید؟
نمیتوانم چنین تصوری بکنم چون واقعی نیست . بخش قابل توجهی ازپیکره همین نظام که حالا اصلاح طلب شده اند نسبت به روشهای سال ۱۳۶۰ و کشتارها چرخش داشته اند هرچند به زبان نمیآورند ضمن اینکه این جماعت تا آخرخط رفتند و نهایتا راهشان را کج کردند چون متوجه شدند جواب ندارد . حتی جنس اعدامی که امروز رژیم میکند با اوائل قدرتش فرق میکند . در اوایل انقلاب ازموضع قدرت این کاررا انجام میداد و اعلام هم میکرد . الان ازموضع ضعف مطلق وفقط برای ایجاد رعب و وحشت است . از طرفی رشد اجتماعی و سیاسی جامعه کیفا با اوایل انقلاب فرق کرده است . شما حتما خبری را که چند وقت پیش مردم ۲ اعدامی را فراری دادند خواندید . بخش قابل توجهی از عوام درآن زمانها اعدام را یک امرالهی میدانستند اما امروز و نسلی که درخیابان است نه تنها چنین دیدی ندارد بلکه کاملا برعکس آن روزگار و ارزشهایش فکر میکند .
بنابراین جدای ازمشروعییت این رژیم جواجتماعی و فضای مردم وحتی بخش عمده ایی ازنیروهای خود رژیم چنین امکانی را ازرژیم گرفته است . نه اینکه رژیم نخواهد اعدام کند رژیم درذاتش است دوست دارد به آن معتقد است قرآنش و خدایش و دینش است . ولی دیگرنمیتواند همان اعمال سابق را انجام دهد مگرپای بود و نبودش درمیان باشد و دست به هرحماقتی بزند و آنها این کاررا میکنند .
۵. در آخر اینکه فکر میکنید چگونه بتوان کمپین را اجتماعی کرد و آنرا به داخل جامعه ایران برد؟ شما چه راهکارهایی برای این مسئله می شناسید؟
متاسفانه دراین زمینه تجربه ایی ندارم ولی به نظرمن هرکس هرکاری از دستش برمیآید میتواند انجام دهد . وجود چنین کمپینی و موارد مشابه طبیعی است که ۲۴ ساعته مشکلی را حل نمیکند اما بذری که امروزوبه آرامی کاشته میشود قطعا بدون تاثیر هم نخواهد بود . مهم واکنشهایی است که دیده میشود حتی اگر درقدم اول خیلی ضعیف باشد . به نظرمن این کمپین ازهمین حالا اجتماعی شده است . انسان مسئول نبضش نباید با کمییت بالا و پائین شود ابتدا باید با وجود و ارزشهای انسانی خودش تنظیم باشد .
با سپاس ازشما وبا ایمان به بهارپیروزی مردم ایران .
--------------------------------------------------------------------------------
لینک وب سایت کمپین دو میلیون امضا برعلیه مجازات اعدام
http://www.k-a-e.com/
برچسپ ها: اسماعیل هوشیار
