چندی پیش کمپینی به نام کمپین دو میلیون امضا بر علیه مجازات اعدام اعلام موجودیت کرد. تاکنون تعدادی از سایتهای مختلف حمایت خود را از آن اعلام نموده اند که از جمله ی آنها سایت ایران تریبون است.
ما به این بهانه و به سبب اهمیت این موضوع خصوصا در شرایط حال حاضر ایران تصمیم گرفتیم تا گفتگویی با مسئول این سایت داشته باشیم.
- لطفا ابتدا خودتان را معرفی کنید.
من صلاح ایراندوست فعال سیاسى و سردبیر سایت ایران تریبون هستم! خوشحالم که از یکى از حامیان اولیه کمپین دو میلیون امضا علیه مجازات اعدام هستم.
- لطفا در این را بطه به ما توضیح دهید که دیدگاه و در واقع محرک شما در پیوستن به این کمپین چه بوده است؟
ببینید مبارزه علیه مجازات اعدام مسئله جدیدى نیست که ما کشف کرده باشیم و یا ما از اولین آدمهایی هستیم که این مبارزه را راه انداخته ایم. به قدمت وجود مجازات غیر انسانی اعدام، مبارزه برای تغییر و فشار به دولتها جهت لغو این مجازات وجود داشته است ما و مبارزه ما جزیی از این مبارزه وسیع و جهانی علیه مجازات اعدام بوده و خواهد بود. تا همین الان هم کمپین ها و فعالیتهاى متعددى و با ازرزشى علیه مجازات اعدام وجود داشته اند که براى فعالیتهاى تا کنونى تک تک این دوستان احترام صمیمانه قائل هستم، براى نمونه کمپین بین المللى علیه اعدام و شخص رفیق مینا احدى که سالهاست یک پاى ثابت این مبارزه در سطح بین المللى بوده است.
اجازه بدهید به آمار و ارقامی از سازمان عفو بین الملل نگاهی کنیم ، این آمار نشان میدهد که چرا مبارزه علیه اعدام فوری، به شدت ضروری و در عین حال یک مبارزه به وسعت جهان است.
بیش از نیمی از کشورهای جهان امروزه مجازات اعدام را در قانون یا در عمل لغو کرده اند. جدیدترین اطلاعات سازمان عفو بین الملل نشان می دهد که ۹۵ کشور مجازات اعدام را برای هر نوع جرمی لغو کرده اند، ۱۱ کشور مجازات اعدام را برای همه جرایم به جز چند مورد خاص مانند جرایم جنگی لغو کرده اند، ۲۴ کشور مجازات اعدام را عملا لغو کرده اند یعنی هنوز در قوانین آن ها مجازات اعدام وجود دارد اما در ۱۰ سال گذشته هیچ موردی از اعدام در آن ها مشاهده نشده است و به نظر میرسد سیستم قضایی آن ها به شکلی سازمان یافته از امضای حکم اعدام خودداری می کند. پس مجموعا ۱۳۰ کشور در قانون یا عملا مجازات اعدام را لغو کرده اند ۷۶ کشور دارای مجازات اعدام هستند و از آن استفاده می کنند اما عملا تعداد کشورهایی که در طول یک سال افراد را اعدام می کنند بسیار کم هستند آخرین کشورهایى که مجازات اعدام را در سال ۲۰۰۹ از قوانینشان حذف کردند کشورهای توگو و بروندى هستند. برای اولین بار پس از سالها، در سال ۲۰۰۹ شاهد اعدام در کشورهاى افغانستان، اندونزى،مونگولیا و پاکستان نبوده ایم(مجازات اعدام در این کشورها وجود دارد و به تنهایى در پاکستان ۷۷۰۰ زندانی وجود دارد که به اعدام محکوم شدهاند(
چهارمین کنگره جهانی علیه مجازات اعدام که به مدت سه روز (۲۴ تا ۲۶ فوریه) در شهر ژنو برگزار شد و با فراخوان لغو مجازات اعدام به پایان رسید. حرکت به سوی جهانی بدون اعدام و این کنکره از همه کشورها خواسته است که تا پایان سال ۲۰۱۵ مجازات اعدام در همه کشورها لغو شود، خبر بسیار خوبى است ولى تا چه حد این به واقعیت نزدیک است بسته به فعالیت آدمهای از جنس خود ما دارد که در سرتاسر جهان اقدام کنند. کمپین بین المللى علیه مجازات اعدام سازمان عفو بین الملل بیش از ۲۸۰۰۰۰۰ نفر عضو در ۱۵۰ کشور جهان دارد که کنگره اخیر یکى از فعالیتهاى این نهاد است.
از طرف دیگر:
تحقیقات سازمان عفو بین الملل نشان میدهد که در سال ۲۰۰۹ حداقل ۱۷۱۱۸ در سرتاسر جهان به اعدام محکوم شده اند، بنا به گزارش همین منبع حداقل ۷۱۴ نفر در ۱۸ کشور اعدام شده اند. آمار واقعی بسیار بیشتر است، این آمار شامل کشور چین که بیشترین اعدام را به نسبت کشورهاى دیگر داشته است نمیشود، آمارهاى سال قبل نشان میدهد که در چین اعدام از مرز هزارها گذشته است، فقط در سال ۲۰۰۴ بیش از ۱۰۰۰۰ نفر در این کشور اعدام شدند. در ایران هر روز حداقل یک اعدام صورت گرفته است، آمار رسمی ایران از اعدام ۳۸۸ نفر در سال ۲۰۰۹ خبر میدهد.
از طرف دیگر و بسیار نگران کننده اعدام نوجونان زیر ۱۸ سال است. بر اساس همین گزارش در سال گذشته حداقل ۱۷نوجوان در ایران و کشور عربستان اعدام شده اند، همه این نوجوانان کسانی بودند که در زمان ارتکاب جرم زیر ۱۸ سال بوده اند.
مجازات اعدام شنیع ترین قتل عمد است، دولتها با استفاده از قوانینشان, مجلس و دادگاه در روز روشن و در ملا عام، با اعلام قبلی، در نهایت پررویى وحق بجانبی، در نهایت خونسردی، تصمیم به کشتن کسی میگیرند و روز و ساعت واقعه را هم اعلام کرده و با کمال وقاحت از مردم هم دعوت میکنند که به تماشاى این جنایت بیایند. میگویند این براى " عدالت" و " امنیت" جامعه مفید است.
هیچ دولتی نباید حق داشته باشد به نام "عدالت" و "امنیت" جامعه حق زندگی از کسی را سلب کند، مجازات اعدام ننگ جامعه بشرى است.
"عدالت" و " امنیت" در بیشتر این کشورها زیر سوال است و اساسا "عدالتی" وجود ندارد، برای نمونه در همین ایران، دولت و اوباشان مسلح به خودشان حق میدهد شما را به اتهام محاربه اعدام کند، به اتهام بی حجابی اسید روی صورت خانمها بپاشند، جوانها را به اتهام "اغتشاش" دستگیر کرده و در کهریزک مورد شکنجه، تجاوز قرار داده و یا مخفیانه اعدام کنند، از کارشان دفاع کنند و میگن داریم "عدالت" را اجرا میکنیم و اگر اعدام نکنیم مجرمین (منظورشان کل جامعه است) نمیترسند و خلاف کارى بیشتر میشود.
بررسی نمودارهای کشورهایی که مجازات اعدام را لغو کرده اند نیز نفی کننده این ادعاى پوچ است که در صورت لغو مجازات اعدام، جرایم درکشور افزایش می یابد. برای مثال در کانادا در ۱۹۷۵ میزان قتل در هر ۱۰۰۰۰ نفر، برابر ۳/۰۹ بوده است ولی این رقم در سال ۱۹۸۰ و پس از لغو مجازات اعدام برای قاتلین، به ۲/۴۱ افت کرد و از آن زمان تا به حال نیز این نرخ کاهش ادامه دارد. در ۲۰۰۳ یعنی ۲۷ سال پس از لغو مجازات اعدام برای قتل، میزان قتل در هر ۱۰۰۰۰ نفر به ۱/۷۳ رسید که حتی ۴۴ درصد پایین تر از زمانی است که مجازات اعدام در آن کشور رواج داشته است.
دولتها مجازات اعدام را اجرا میکنند تا مردم معترض را به سکوت و تعظیم بکشانند، تا مردم را سرجایشان بنشانند و بترسانندشان و به تسلیم وادارشان کنند. به همین دلیل باید به عمر مجازات اعدام پایان داد. اگر همین الان در ایران مجازات اعدام نباشد مبارزه سیاسى علیه رژیم بسیار وسیعتر،ساده تر و راحتتر میبود، ترس از اعدام و کشتار مردم را محافظه کار میکند، همان کارى که هدف جمهورى اسلامى است.
- چگونه است که این شیوه ی مجازات در ایران همچنان قربانی میگیرد در حالی که تعداد بسیاری از فعالان اجتماعی و سیاسی و همچنین نهاد های بین المللی فعال در زمینه حقوق بشر این موضوع را به صراحت ناقض حقوق انسان و مجازاتی غیر انسانی می دانند؟
جواب بسیار ساده است، وجود جمهورى اسلامى و قوانین به غایت غیر انسانیش این امکان را میدهد که به هر دلیلى که برای حاکم شرع خشک مغز مقبول باشد و برای دفاع از "بیضه اسلام" آدمها را بکشند، در جمهورى اسلامى جان آدمها پشیزى ارزش ندارد، باید به هر قیمتى که شده اسلام را از شر "کافران" حفظ کرد. اسلام و قران منشا خشونت, کشتار و سربریدن "کافران" "ملحدین" است، به ترجمه قران نظرى بیاندازید تا عمق جنایات این مذهب را دریابید، بن لادن ها و تروریستهاى امروزه با همین استدلال به جوانها بمب بسته و آنها را به میان جمعیت، مترو، هتل و ... فرستاده و جنایتهایى را مرتکب میشوند که هر روزه اخبارش را تلویزیون میبینیم . فلسفه وجود و بقاى اسلام و جمهورى اسلامى در کشتن و اعدام است. اگر این مجازات لغو شود سیفون جمهورى اسلامى کشیده خواهد شد.
- براساس گفته ی بالا آیا فکر میکنید جمهوری اسلامی بتواند همانند سالهای ابتدای حکومت اش براحتی هزاران انسان را به کام مرگ بکشد؟
اگر منظور شما کشتار سالهاى ۶٠ و ۶٧ است، جواب این سوال به نظر من منفی است. جمهوری اسلامی در سال ۲۰۱۰ زندگی میکند و ناچار بوده و هست که به درجه اى خود را به جامه بین المللی نزدیک کرده و به همین دلیل مقداری خود را تعدیل دهد.
مبارزات چند ده گذشته و در راس آن مبارزه دانشجویان, جوانان و زنان در داخل کشور برای آزادی و برابری ، اعتصاب و اعتراضات وسیع کارگری برای یک زندگی بهتر و شایسته انسانی ، مبارزات مخالفین رژیم در خارج و افشاگری وسیع جنایاتهای جمهوری اسلامی در سطح بین الملی و دها فاکتور سیاسی ، اقتصادی اجتماعى و .... امکان کشتار به سبک سالهای ۶۰ و ۶۷ را از جمهوری اسلامی سلب کرده است.
برای مثال، شاهد این بوده ایم که دانشجویى که وبلاگ داشته، خود را کمونیست دانسته، بعد از دستگیرى و شکنجه به حبس محکوم شده است. همین دانشجو با همین جرم در همان سالها مفسد فی الارض به شمار میامد و اعدام فوری و بدون محاکمه را به دنبال داشت.
و یا اگردر همان سالها خانمی را بدون حجاب میدیدند، یا دستگیر میشد و مورد اهانت و تحقیر قرار میگرفت و یا روی صورتش اسید میپاشیدند، امروز حجاب بالاتر از حد شرعی رفته و هر روز بالاتر هم میرود، بیشتر مواقع از ترس اعتراض مردم مجبورند کوتاه بیایند.
اعتراضات در داخل و خارج کشور یک فاکتور اساسی عقب نشینی جمهوری اسلامی بوده است.
آیا این به این معناست که جمهوری اسلامی ظرفیت کشتار و سرکوب را ندارد، قطعا نه!
در فاصله ۸ هفته بین "انتخابات" جمهوری اسلامی و مراسم تخلیص احمدی نژاد از ۱۲ ژوئن تا ۵ آگوست ۱۱۲ نفر ازمعترضین و شرکت کنندگان در تظاهراتهاى ضد رژیم را اعدام کرد، بنا به همین گزارش از اول زانویه تا ١٢ ژوئن ١٩۶ نفر دیگر را هم اعدم کرده است. ایران در رده دوم کشورهایی است که بیشترین اعدام را در سال ٢٠٠٩ داشته است.
جمهورى اسلامى براى بقاى خود احتیاج به سرکوب، اعدام، شکنجه، زندان، پاسدار، لباس شخصى، کهریزک، اوین و .... دارد، اینها ستونهاى اصلى ساختمان جمهورى اسلامی هستند. مادامى که جمهورى اسلامى و این گله اوباش تهى مغز در حاکمیت هستند، باید انتظار هر جنایتى را داشت.
- فکر میکنید چگونه بتوان کمپین را به جامعه شناساند و زبانی برای بیان خواست لغو مجازات اعدام در جامعه شد؟ راهکار های عملی برای این کار را چه می دانید؟
راههاى زیادى وجود دارد،
همین کار شما و مصاحبه با افراد مختلف کار بسیار با ارزشی است که انعکاس این مصاحبه ها در رسانه های مختلف این امکان را میدهد افراد بیشرى با این کمپین آشنا شده و کمپین مورد حمایت بیشرى قرار بگیرد. بقیه سایتها و حامیان کمپین هم بهتر است که به طور فردى و یا از طریق سایت مربوطه اشان همین کار را بکنند.
دوم اینکه این کمپین یک کمپین فراسازمانى است(لیست حامیان کمپین این را به خوبى نشان میدهد) و احتیاج به حمایت تمام افراد و جریانات و احزاب سیاسى که مخالف حکم مجازات اعدام هستند دارد.
از طریق رابطه هاى سیاسى، اجتماعى، فرهنگى، خانوادگى، دوستانه، محل کار و ...... استفاده کرده و آدمهاى هر چه بیشترى را به این کمپین جلب نمود.
از رسانه هاى ایرانى و سایتهاى موجود که پر بیننده هستند استفاده کرد و از آنها خواست که کمپین را تبلیغ کنند و در دسترس وسیعتر جامعه قرار بگیرد(که متاسفانه تا حال اینکار را نکرده اند).
از رادیو تلویزیونهاى فارسى زبان خواست که اخبار و فعالیتهاى کمپین را مورد پوشش قرار داده و با فعالین کمپین مصاحبه ترتیب دهند
ابتکارهاى خلاقانه و فردى براى شناساندن کمپین و ....
با تشکر از وقتى که در اختیار من قرا دادید!
--------------------------------------------------------------------------------
لینک وب سایت کمپین دو میلیون امضا برعلیه مجازات اعدام
http://www.k-a-e.com
برچسپ ها:
ما به این بهانه و به سبب اهمیت این موضوع خصوصا در شرایط حال حاضر ایران تصمیم گرفتیم تا گفتگویی با مسئول این سایت داشته باشیم.
- لطفا ابتدا خودتان را معرفی کنید. من صلاح ایراندوست فعال سیاسى و سردبیر سایت ایران تریبون هستم! خوشحالم که از یکى از حامیان اولیه کمپین دو میلیون امضا علیه مجازات اعدام هستم.
- لطفا در این را بطه به ما توضیح دهید که دیدگاه و در واقع محرک شما در پیوستن به این کمپین چه بوده است؟
ببینید مبارزه علیه مجازات اعدام مسئله جدیدى نیست که ما کشف کرده باشیم و یا ما از اولین آدمهایی هستیم که این مبارزه را راه انداخته ایم. به قدمت وجود مجازات غیر انسانی اعدام، مبارزه برای تغییر و فشار به دولتها جهت لغو این مجازات وجود داشته است ما و مبارزه ما جزیی از این مبارزه وسیع و جهانی علیه مجازات اعدام بوده و خواهد بود. تا همین الان هم کمپین ها و فعالیتهاى متعددى و با ازرزشى علیه مجازات اعدام وجود داشته اند که براى فعالیتهاى تا کنونى تک تک این دوستان احترام صمیمانه قائل هستم، براى نمونه کمپین بین المللى علیه اعدام و شخص رفیق مینا احدى که سالهاست یک پاى ثابت این مبارزه در سطح بین المللى بوده است.
اجازه بدهید به آمار و ارقامی از سازمان عفو بین الملل نگاهی کنیم ، این آمار نشان میدهد که چرا مبارزه علیه اعدام فوری، به شدت ضروری و در عین حال یک مبارزه به وسعت جهان است.
بیش از نیمی از کشورهای جهان امروزه مجازات اعدام را در قانون یا در عمل لغو کرده اند. جدیدترین اطلاعات سازمان عفو بین الملل نشان می دهد که ۹۵ کشور مجازات اعدام را برای هر نوع جرمی لغو کرده اند، ۱۱ کشور مجازات اعدام را برای همه جرایم به جز چند مورد خاص مانند جرایم جنگی لغو کرده اند، ۲۴ کشور مجازات اعدام را عملا لغو کرده اند یعنی هنوز در قوانین آن ها مجازات اعدام وجود دارد اما در ۱۰ سال گذشته هیچ موردی از اعدام در آن ها مشاهده نشده است و به نظر میرسد سیستم قضایی آن ها به شکلی سازمان یافته از امضای حکم اعدام خودداری می کند. پس مجموعا ۱۳۰ کشور در قانون یا عملا مجازات اعدام را لغو کرده اند ۷۶ کشور دارای مجازات اعدام هستند و از آن استفاده می کنند اما عملا تعداد کشورهایی که در طول یک سال افراد را اعدام می کنند بسیار کم هستند آخرین کشورهایى که مجازات اعدام را در سال ۲۰۰۹ از قوانینشان حذف کردند کشورهای توگو و بروندى هستند. برای اولین بار پس از سالها، در سال ۲۰۰۹ شاهد اعدام در کشورهاى افغانستان، اندونزى،مونگولیا و پاکستان نبوده ایم(مجازات اعدام در این کشورها وجود دارد و به تنهایى در پاکستان ۷۷۰۰ زندانی وجود دارد که به اعدام محکوم شدهاند(
چهارمین کنگره جهانی علیه مجازات اعدام که به مدت سه روز (۲۴ تا ۲۶ فوریه) در شهر ژنو برگزار شد و با فراخوان لغو مجازات اعدام به پایان رسید. حرکت به سوی جهانی بدون اعدام و این کنکره از همه کشورها خواسته است که تا پایان سال ۲۰۱۵ مجازات اعدام در همه کشورها لغو شود، خبر بسیار خوبى است ولى تا چه حد این به واقعیت نزدیک است بسته به فعالیت آدمهای از جنس خود ما دارد که در سرتاسر جهان اقدام کنند. کمپین بین المللى علیه مجازات اعدام سازمان عفو بین الملل بیش از ۲۸۰۰۰۰۰ نفر عضو در ۱۵۰ کشور جهان دارد که کنگره اخیر یکى از فعالیتهاى این نهاد است.
از طرف دیگر:
تحقیقات سازمان عفو بین الملل نشان میدهد که در سال ۲۰۰۹ حداقل ۱۷۱۱۸ در سرتاسر جهان به اعدام محکوم شده اند، بنا به گزارش همین منبع حداقل ۷۱۴ نفر در ۱۸ کشور اعدام شده اند. آمار واقعی بسیار بیشتر است، این آمار شامل کشور چین که بیشترین اعدام را به نسبت کشورهاى دیگر داشته است نمیشود، آمارهاى سال قبل نشان میدهد که در چین اعدام از مرز هزارها گذشته است، فقط در سال ۲۰۰۴ بیش از ۱۰۰۰۰ نفر در این کشور اعدام شدند. در ایران هر روز حداقل یک اعدام صورت گرفته است، آمار رسمی ایران از اعدام ۳۸۸ نفر در سال ۲۰۰۹ خبر میدهد.
از طرف دیگر و بسیار نگران کننده اعدام نوجونان زیر ۱۸ سال است. بر اساس همین گزارش در سال گذشته حداقل ۱۷نوجوان در ایران و کشور عربستان اعدام شده اند، همه این نوجوانان کسانی بودند که در زمان ارتکاب جرم زیر ۱۸ سال بوده اند.
مجازات اعدام شنیع ترین قتل عمد است، دولتها با استفاده از قوانینشان, مجلس و دادگاه در روز روشن و در ملا عام، با اعلام قبلی، در نهایت پررویى وحق بجانبی، در نهایت خونسردی، تصمیم به کشتن کسی میگیرند و روز و ساعت واقعه را هم اعلام کرده و با کمال وقاحت از مردم هم دعوت میکنند که به تماشاى این جنایت بیایند. میگویند این براى " عدالت" و " امنیت" جامعه مفید است.
هیچ دولتی نباید حق داشته باشد به نام "عدالت" و "امنیت" جامعه حق زندگی از کسی را سلب کند، مجازات اعدام ننگ جامعه بشرى است.
"عدالت" و " امنیت" در بیشتر این کشورها زیر سوال است و اساسا "عدالتی" وجود ندارد، برای نمونه در همین ایران، دولت و اوباشان مسلح به خودشان حق میدهد شما را به اتهام محاربه اعدام کند، به اتهام بی حجابی اسید روی صورت خانمها بپاشند، جوانها را به اتهام "اغتشاش" دستگیر کرده و در کهریزک مورد شکنجه، تجاوز قرار داده و یا مخفیانه اعدام کنند، از کارشان دفاع کنند و میگن داریم "عدالت" را اجرا میکنیم و اگر اعدام نکنیم مجرمین (منظورشان کل جامعه است) نمیترسند و خلاف کارى بیشتر میشود.
بررسی نمودارهای کشورهایی که مجازات اعدام را لغو کرده اند نیز نفی کننده این ادعاى پوچ است که در صورت لغو مجازات اعدام، جرایم درکشور افزایش می یابد. برای مثال در کانادا در ۱۹۷۵ میزان قتل در هر ۱۰۰۰۰ نفر، برابر ۳/۰۹ بوده است ولی این رقم در سال ۱۹۸۰ و پس از لغو مجازات اعدام برای قاتلین، به ۲/۴۱ افت کرد و از آن زمان تا به حال نیز این نرخ کاهش ادامه دارد. در ۲۰۰۳ یعنی ۲۷ سال پس از لغو مجازات اعدام برای قتل، میزان قتل در هر ۱۰۰۰۰ نفر به ۱/۷۳ رسید که حتی ۴۴ درصد پایین تر از زمانی است که مجازات اعدام در آن کشور رواج داشته است.
دولتها مجازات اعدام را اجرا میکنند تا مردم معترض را به سکوت و تعظیم بکشانند، تا مردم را سرجایشان بنشانند و بترسانندشان و به تسلیم وادارشان کنند. به همین دلیل باید به عمر مجازات اعدام پایان داد. اگر همین الان در ایران مجازات اعدام نباشد مبارزه سیاسى علیه رژیم بسیار وسیعتر،ساده تر و راحتتر میبود، ترس از اعدام و کشتار مردم را محافظه کار میکند، همان کارى که هدف جمهورى اسلامى است.
- چگونه است که این شیوه ی مجازات در ایران همچنان قربانی میگیرد در حالی که تعداد بسیاری از فعالان اجتماعی و سیاسی و همچنین نهاد های بین المللی فعال در زمینه حقوق بشر این موضوع را به صراحت ناقض حقوق انسان و مجازاتی غیر انسانی می دانند؟
جواب بسیار ساده است، وجود جمهورى اسلامى و قوانین به غایت غیر انسانیش این امکان را میدهد که به هر دلیلى که برای حاکم شرع خشک مغز مقبول باشد و برای دفاع از "بیضه اسلام" آدمها را بکشند، در جمهورى اسلامى جان آدمها پشیزى ارزش ندارد، باید به هر قیمتى که شده اسلام را از شر "کافران" حفظ کرد. اسلام و قران منشا خشونت, کشتار و سربریدن "کافران" "ملحدین" است، به ترجمه قران نظرى بیاندازید تا عمق جنایات این مذهب را دریابید، بن لادن ها و تروریستهاى امروزه با همین استدلال به جوانها بمب بسته و آنها را به میان جمعیت، مترو، هتل و ... فرستاده و جنایتهایى را مرتکب میشوند که هر روزه اخبارش را تلویزیون میبینیم . فلسفه وجود و بقاى اسلام و جمهورى اسلامى در کشتن و اعدام است. اگر این مجازات لغو شود سیفون جمهورى اسلامى کشیده خواهد شد.
- براساس گفته ی بالا آیا فکر میکنید جمهوری اسلامی بتواند همانند سالهای ابتدای حکومت اش براحتی هزاران انسان را به کام مرگ بکشد؟
اگر منظور شما کشتار سالهاى ۶٠ و ۶٧ است، جواب این سوال به نظر من منفی است. جمهوری اسلامی در سال ۲۰۱۰ زندگی میکند و ناچار بوده و هست که به درجه اى خود را به جامه بین المللی نزدیک کرده و به همین دلیل مقداری خود را تعدیل دهد.
مبارزات چند ده گذشته و در راس آن مبارزه دانشجویان, جوانان و زنان در داخل کشور برای آزادی و برابری ، اعتصاب و اعتراضات وسیع کارگری برای یک زندگی بهتر و شایسته انسانی ، مبارزات مخالفین رژیم در خارج و افشاگری وسیع جنایاتهای جمهوری اسلامی در سطح بین الملی و دها فاکتور سیاسی ، اقتصادی اجتماعى و .... امکان کشتار به سبک سالهای ۶۰ و ۶۷ را از جمهوری اسلامی سلب کرده است.
برای مثال، شاهد این بوده ایم که دانشجویى که وبلاگ داشته، خود را کمونیست دانسته، بعد از دستگیرى و شکنجه به حبس محکوم شده است. همین دانشجو با همین جرم در همان سالها مفسد فی الارض به شمار میامد و اعدام فوری و بدون محاکمه را به دنبال داشت.
و یا اگردر همان سالها خانمی را بدون حجاب میدیدند، یا دستگیر میشد و مورد اهانت و تحقیر قرار میگرفت و یا روی صورتش اسید میپاشیدند، امروز حجاب بالاتر از حد شرعی رفته و هر روز بالاتر هم میرود، بیشتر مواقع از ترس اعتراض مردم مجبورند کوتاه بیایند.
اعتراضات در داخل و خارج کشور یک فاکتور اساسی عقب نشینی جمهوری اسلامی بوده است.
آیا این به این معناست که جمهوری اسلامی ظرفیت کشتار و سرکوب را ندارد، قطعا نه!
در فاصله ۸ هفته بین "انتخابات" جمهوری اسلامی و مراسم تخلیص احمدی نژاد از ۱۲ ژوئن تا ۵ آگوست ۱۱۲ نفر ازمعترضین و شرکت کنندگان در تظاهراتهاى ضد رژیم را اعدام کرد، بنا به همین گزارش از اول زانویه تا ١٢ ژوئن ١٩۶ نفر دیگر را هم اعدم کرده است. ایران در رده دوم کشورهایی است که بیشترین اعدام را در سال ٢٠٠٩ داشته است.
جمهورى اسلامى براى بقاى خود احتیاج به سرکوب، اعدام، شکنجه، زندان، پاسدار، لباس شخصى، کهریزک، اوین و .... دارد، اینها ستونهاى اصلى ساختمان جمهورى اسلامی هستند. مادامى که جمهورى اسلامى و این گله اوباش تهى مغز در حاکمیت هستند، باید انتظار هر جنایتى را داشت.
- فکر میکنید چگونه بتوان کمپین را به جامعه شناساند و زبانی برای بیان خواست لغو مجازات اعدام در جامعه شد؟ راهکار های عملی برای این کار را چه می دانید؟
راههاى زیادى وجود دارد،
همین کار شما و مصاحبه با افراد مختلف کار بسیار با ارزشی است که انعکاس این مصاحبه ها در رسانه های مختلف این امکان را میدهد افراد بیشرى با این کمپین آشنا شده و کمپین مورد حمایت بیشرى قرار بگیرد. بقیه سایتها و حامیان کمپین هم بهتر است که به طور فردى و یا از طریق سایت مربوطه اشان همین کار را بکنند.
دوم اینکه این کمپین یک کمپین فراسازمانى است(لیست حامیان کمپین این را به خوبى نشان میدهد) و احتیاج به حمایت تمام افراد و جریانات و احزاب سیاسى که مخالف حکم مجازات اعدام هستند دارد.
از طریق رابطه هاى سیاسى، اجتماعى، فرهنگى، خانوادگى، دوستانه، محل کار و ...... استفاده کرده و آدمهاى هر چه بیشترى را به این کمپین جلب نمود.
از رسانه هاى ایرانى و سایتهاى موجود که پر بیننده هستند استفاده کرد و از آنها خواست که کمپین را تبلیغ کنند و در دسترس وسیعتر جامعه قرار بگیرد(که متاسفانه تا حال اینکار را نکرده اند).
از رادیو تلویزیونهاى فارسى زبان خواست که اخبار و فعالیتهاى کمپین را مورد پوشش قرار داده و با فعالین کمپین مصاحبه ترتیب دهند
ابتکارهاى خلاقانه و فردى براى شناساندن کمپین و ....
با تشکر از وقتى که در اختیار من قرا دادید!
--------------------------------------------------------------------------------
لینک وب سایت کمپین دو میلیون امضا برعلیه مجازات اعدام
http://www.k-a-e.com
برچسپ ها:
