مطالب جدیدtag:www.eshterak.info,2010-02-23:/news/32010-09-07T15:18:53Z Movable Type Pro 4.32-enمراسم تدفین زندگان...tag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12892010-09-07T15:16:31Z2010-09-07T15:18:53Zگزارش زیر مشاهدات روزانه زندانی سیاسی دکتر سعید ماسوری در زندان قرون وسطای گوهردشت کرج می باشد.مشاهداتی جانکاه و همانطوری که نوشته اند تدفین زندگان می باشد که برای فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ارسال شده است .امید...اشتراکگزارش زیر مشاهدات روزانه زندانی سیاسی دکتر سعید ماسوری در زندان قرون وسطای گوهردشت کرج می باشد.مشاهداتی جانکاه و همانطوری که نوشته اند تدفین زندگان می باشد که برای فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ارسال شده است . امید به زندگی یا حداقل امید به فردا اصلیترین انگیزه انسان در سپری کردن امروز است شاید این موضوع چندان توجهی را بر نیانگیزد. ولی تصور کنید که فردائی وجود ندارد و جز خروارها خاک که در زیر آن مدفون میشوید چیزی انتظارتان را نمیکشد حال برای شما انسان بودن ،اخلاق ،تندرستی،غذا خوردن و غیره چه معنایی دارد؟
به چه دلیل باید انسانی رفتار کنیم؟ به چه دلیل نباید از بدترین نوع مواد مخدر که حداقل تا فردا شما را از خود بی خود کنداستفاده نکنید؟به چه دلیل باید به معنای زندگی بیندیشید و یا برای آن تفسیری بیابید؟
اگر جوان ۱۷-۱۸ ساله یا ۲۰ ساله که باید به حکم قانون خود را مقصر و گناهکار و مستوجب اعدام بداند و احتمالا چیزی هم راجع به اخلاق کانتی نمیداند ، برای درد دل و قدری تسکین یافتن به شما پناه آورد جهت تسکین و آرامش او چه میگویید؟اصلا تسکین چنین فردی به چه معناست و چه باید گفت؟ آیا باید گفت که اعدام و سنگسار و حلق آویز چند دقیقه بیشتر طول نمیکشدوناراحت نباش !؟ و یا مانند کشیشی اعدام و حلق آویزش را وسیله پاکی گناهانش دانسته و تسلایش میدهید؟
به راستی وقتی جوانی که هنوز معنای زندگی را به تمامی درک نکرده که آنرا سراسر خالیاز هر امید در انتظاری طولانی تنها منتظرآویخته شدن بر طناب دار یا فرو رفتن در چاله سنگسار است سرش را برای گریستن بر شانههای شما بگذارد برای تسکین او چه چیزی در گوش او میخوانید؟
ای آدمها...! به من بگویید که چگونه باید جوانی را در رفتن بالای دار یا گودال سنگسار یاری دهم که وحشت زده نباشد؟ این تخیل نیست کابوس هم نیست و یا خوابی چنان آشفته، این اوضاعی است که ما روزانه با آن مواجهیم و دهها تن از اینها روزانه در اطرافمان هستند که هیچگاه علت اینکه چرا روز بعد زنده اند و دست به خود کشی نمیزنند تا از این جهنم خالص شوند را نفهمیده ام.
حال تصور کنید چنین مجازات وحشیانهای جزو آئین و مراحل قانونی است یعنی در این ظلمت کدهٔ خوف انگیز بعد از اینکه فرد محکوم به اعدام و سنگسار شد ابتدا باید حکم اعداماش را امضا کند و بعد از چند هفته به شعبه اجرای احکام برده شده تا شناسنامه او را باطل کنند، یعنی در حالی که همان لحظه به لحاظ روح انسانی کاملا مرده محسوب میشود و در بهت و حیرت انگشت خشک شده از ترسش را روی برگه ابطال شناسنامه اش چرخانده و مرده بودن او را با اثر انگشت خودش گواهی میگیرند و در حالی که دیگر رسما و قانوناً مرده است او را به بند باز میگردانند تا در نوبت چوبه دار قرار گیرند...!
زندگانی قانوناً مرده ولی محبوس در زندان...که جهنمشان در همین دنیا شروع میشود...
تصور کنید پدر و مادری که باید شناسنامه را بیاورند و تحویل دهند چه احساسی دارند...و لابد حقوق آنهاهم لحاظ شده است!!!
اینهایی که میگویم گزافه نیست کابوس هم نیست اینجا هم جهنم نیست دنیای دیگر هم نیست اینجا در همین دنیا هستیم، همین دنیا، زندان و رجائی شهر...ولی [آخر دنیا] هم که نگهبان جلوی درب زندان در بدو ورودم گفت هم نیست بلکه خود جهنم است، که عذاب و زجر و شکنجه از همینجا شروع شده است و انسانها دراحتضاری طولانی پس از اعدام و سنگسار کشته میشوند.
قانون، لزوما برای تنظیم روابط انسانهاست ولی در چنین مناسباتی کدام طرف مدعی انسان بودن است؟ من که اینها را مینویسم؟ آنهائی که اینها را میشنوند؟ کسانی که اعدام میشوند یا کسانی که این احکام را صادر یا چنین قوانینی را وضع میکنند؟؟؟ گویی طلسمی است از وحشت که حتی اندیشیدن به آن هم بیشتر به کابوس میماند راستی حقوق بشر در مورد انسانهای نا موجود اینچنینی چگونه مصداق پیدا میکند؟ در همین زندان رجائی شهر با یک حساب سر انگشتی قریب به ۴۰۰ نفر (یا بیشتر) محکوم به اعدام وجود دارد که نیمی از آنها طی همان مراسم تدفین (مراحل قانونی) شناسنامههایشان هم باطل شده یعنی رسما و قانوناً مرده اند و هم از این روز که در چنین سیستمی صحبت کردن از حقوق شهروندی، حرف وکیل، اطاله دادرسی، و هرگونه حق و حقوق انسانی تنها یک شوخی بی مزه و البته تراژدیک است.
سعید ماسوری
شهریور۱۳۸۹/ زندان رجائی شهر ]]>
بیانیه چهار سازمان دانشجویی و جوانان در حمایت از شیوا نظرآهاریtag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12792010-08-28T21:25:17Z2010-08-28T21:29:33Zآه اگر آزادی سرودی میخواندکوچکهیچ کجا دیواری فرو ریخته بر جای نمیماند..اکنون بیش از ۲۰۰ روز است که از زمان دومین دستگیری شیوا نظر آهاری فعال حقوق بشر و حقوق کودکان میگذرد. او در این مدت همچنان بلاتکلیف در زندان...اشتراک آه اگر آزادی سرودی میخواند
کوچک
هیچ کجا دیواری فرو ریخته بر جای نمیماند..
اکنون بیش از ۲۰۰ روز است که از زمان دومین دستگیری شیوا نظر آهاری فعال حقوق بشر و حقوق کودکان میگذرد. او در این مدت همچنان بلاتکلیف در زندان به سر می برد و گفته می شود دومین جلسه دادگاه وی ۱۲ شهریور ماه برگزار خواهد شد. به گفتهٔ وکیل شیوا به او ۳ اتهام کذایی تفهیم شده است. یکی محاربه ، دیگری اجتماع و تبانی جهت ارتکاب جرم و در نهایت تبلیغ علیه نظام... شیوا امروز در بند است و اکنون وظیفهٔ ماست که حمایت خود را از این مبارز اعلام کنیم. "شیوا" هایی که همواره چون کوه استوار و سخت در مقابل حکومت فاشیستی ایستاده اند و در سایهٔ استبداد حکومت فاشیستی لحظهای دست از تلاش برای داشتن دنیایی انسانی تر بر نداشته اند. شیوا در جایی خطاب به دوستی زندانی می گوید: "دلت که برای یک انسان و حقش لرزید، آن جا آغاز لغزیدنت بود. آن جا نقطه آغاز بازجوییها و سوالها است. دلت که برای یک انسان لرزید، برای یک زندانی، یک زن، یک کودک کار آن جا نقطه آغاز مجرمیتت بوده. اصلا همان جا بود که اولین جرم را مرتکب شدی، که به انسان ایمان آوردی، که انسان را پاس داشتی و نه هیچ چیز دیگر را..." حال شیوا زندانی است و خطاب به او فریاد میزنیم که با یادت شجاع میشویم ، متحد میشویم در کنار هم میایستیم و با مشت های گره کردهٔ خود با تمام بی عدالتی هایی که تو را به پشت میلهها کشانده است، مبارزه می کنیم. رژیم سرکوبگراسلامی همواره در سرکوب فعالین اجتماعی و سیاسی مخالف خود گوی سبقت را از تمام رقبای دژخیم تر از خود ربوده و تمام فعالینی را که برای احقاق حقوق دموکراتیک انسان ها در این سال ها تلاش کرده اند را با اعمال شدیدترین و بیرحمانهترین احکام سرکوب کرده است. با توجه به اتهام سنگین محاربه برای این فعال اجتماعی، ما با ابراز نگرانی خود نسبت به صدور این حکم بی اساس که می تواند به اعدام وی منجر گردد، انزجار خود را از رژیم سرمایه داری فاشیستی اسلامیست ها ابراز میکنیم و به مبارزه ی متحدمان در هر لحظه علیه آن دامن می زنیم.
زنده باد هم بستگی علیه حکومت فاشیستی سرمایه !
اتحاد ضد فاشیسم
آنتی فاشیست تهران
دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای ایران
نشریه گفتمان چپ ]]>
بیانیه جمعی از فعالین دانشجویی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل در رابطه با اعتصاب غذای نیما نحوی tag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12752010-08-27T11:38:57Z2010-08-27T11:40:17Zچند روزی است که از اعتصاب غذای دوست در بندمان ، نیما نحوی می گذرد. کسی که ماه هاست در زندان متی کلای بابل دوران محکومیت خود را سپری می کند. اخبار رسیده از وضعیت نیما، باعث شد زبان بگشاییم...اشتراکچند روزی است که از اعتصاب غذای دوست در بندمان ، نیما نحوی می گذرد. کسی که ماه هاست در زندان متی کلای بابل دوران محکومیت خود را سپری می کند. اخبار رسیده از وضعیت نیما، باعث شد زبان بگشاییم و در قبال صبری که خانواده اش از ما انتظار داشتند، شرمسار گردیم. نیما نحوی، دانشجوی زندانی دربند استان مازندران، بیش از یک ماه است که در بند ویژه ی زندان متی کلا تنهاست. آیا سلول انفرادی تنها به دلیل اندازه ی آن به این نام شهره است و یا قطع ارتباط زندانیان با محیط خارج و شکنجه ی روحی حاصل از آن دلیل اصلی این نام گذاری است؟ بیش از یک ماه است که نیما نحوی، با درد و رنج تنهایی و نداشتن هم صحبت دست و پنجه نرم می کند. حال آنکه شنیده ها حاکی از آن است که چند روزی است که او را به بند قاتلین و مجرمین خطرناک منتقل کرده اند. آیا دانشجویی که چند روز است از اعتصاب غذای او می گذرد، قدرت و توان جسمی و روحی مقابله با خطرات ناشی از این افراد را خواهد داشت؟ آیا ما مصاحبه ی ایمان صدیقی دیگر دانشجوی زندانی دانشگاه صنعتی نوشیروانی که در همین زندان بود را فراموش کرده ایم؟ مگر نه اینکه این متی کلا، همان متی کلاست ؟ مگر این زندان ، همان زندانی نیست که پای زندانیان را به هم می بندند تا بتوانند یکی از آنها را مورد تعرض و تجاوز جنسی قرار دهند؟ آیا با وجود تمام مشکلات بهداشتی این زندان، خواسته ی نیما که بر طبق قوانین و مقررات سازمان کل زندان های کشور جزو حقوق مسلم اوست، عجیب به نظر می آید؟ آیا با وجود گذرانده شدن نیمی از دوران محکومیت نیما نحوی دلیلی برای آزاد نکردن و اعطا نکردن عفو مشروط بر اساس اساسنامه و قوانین سازمان زندان های کل کشور وجود دارد؟ آیا نه این است که آزاد نکردن وی تنها به دلیل گروگان نگه داشتن او از سوی نهادهای امنیتی برای آرام بودن فضای دانشگاه صنعتی نوشیروانی و درس عبرتی برای دیگر فعالین این دانشگاه است؟ تا به کی باید شاهد این فشار ها و گروگان گیری ها از سوی حاکمیت باشیم؟ آیا این شیوه برای عملی کردن شعار " جذب حداکثری و دفع حداقلی " کارامد بوده است؟ شما بگویید: خانواده ای که فرزند خود را برای تحصیل به شهر دیگری می فرستند، بعد از همه ی این مشکلات و فرستادن فرزندشان به زندان، چه چیزی به غیر از سلامتی او بعد از بازگشت وی از زندان خواهد خواست ؟ نیما نحوی دانشجوی رشته ی مکانیک و فعال دانشجویی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، در سال ۱٣٨۶ وارد دانشگاه شد، در ماه دوم دستگیر و به مدت ۱٣ روز به زندان افتاد با این حال دست از تلاش برای رسیدن به دنیایی بهتر و مبارزه با بی عدالتی برنداشت تا جایی که دو بار دیگر نیز دستگیر شد. آخرین بار در جریان حوادث پس از انتخابات سال ۱٣٨٨ دستگیر شده و از سوی دادگاه انقلاب شهرستان بابل به ۱۰ ماه حبس تعزیری و یک سال محرومیت از تحصیل محکوم گشت. اکنون با گذراندن بیش از نیمی از محکومیت خود، می بایست مشمول قانون عفو مشروط گردد که با مخالفت مسئولین نهادهای امنیتی و قضایی شهرستان بابل هنوز در زندان به سر می برد. وی روز دوشنبه دست به اعتصاب غذای نامحدود برای انتقال به یکی از زندان های شهر محل سکونت خود زده است. ما جمعی از فعالین دانشجویی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل ضمن توصیه به مسئولین امنیتی و قضایی و اداره ی زندان شهرستان بابل خواستار انتقال این دانشجوی دربند و رسیدگی به خواسته های به حق و قانونی وی بوده و در ادامه این پرسش را مطرح می کنیم که شما مسئولین امنیتی و قضایی این استان تا به کی قصد ادامه ی این فشارهای بی مورد و خبرساز را دارید ؟ آیا دیگر زمان رعایت مساوات در بین زندانیان سیاسی و جانیان و قاتلان این کشور نرسیده است؟ دانشجویانی که از فضایی علمی و آکادمیک وارد زندان شده اند، آیا چیزی جز احقاق حقوقشان می خواهند؟ همان دانشجویانی که تنها سودای آن ها اجرای بند های اساسنامه و قوانین سازمان زندان های کل کشور که مورد تأیید قوه ی قضاییه می باشد است. در پایان، متذکر می شویم با توجه به این که برای ساختن آینده ی ایران زمین به وجود امثال نیما نحوی ها نیازمندیم و از دوست و یار هم بندمان تقاضا می کنیم ، با وجود آنکه از حقانیت اعتراض وی آگاهیم به اعتصاب غذای خود خاتمه بخشد و خانواده و دوستان خود را که در این چند روز نگران وی می باشند را آسوده خاطر نماید.
]]>
نگرانی عفو بین الملل نسبت به پرونده شیوا نظر آهاری tag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12742010-08-27T10:34:53Z2010-08-28T21:30:58Zترجمه از کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی:سازمان عفو بین الملل روز دوشنبه طی بیانیه ای، از مقامات جمهوری اسلامی خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط، و رفع تمامی اتهامات از شیوا نظر آهاری، روزنامه نگار و فعال...اشتراک سازمان عفو بین الملل روز دوشنبه طی بیانیه ای، از مقامات جمهوری اسلامی خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط، و رفع تمامی اتهامات از شیوا نظر آهاری، روزنامه نگار و فعال حقوق بشر گردید، چرا که به گفته این سازمان وی زندانی عقیدتی ای است که تنها به خاطر فعالیت های مسالمت آمیز حقوق بشری اش زندانی است. این سازمان ضمن ابراز نگرانی از اتهامات نسبت داده شده به این فعال حقوق بشر گفت که چنین اتهامات مبهمی نمی تواند برای اثبات یک جرم کافی باشد.
به گزارش کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی، سازمان عفو بین الملل در بیانیه روز دوشنبه خود با اشاره به اتهام «محاربه» نسبت داده شده به این فعال حقوق بشر گفت که این اتهام می تواند مجازات مرگ را در پی داشته باشد. جلسه بعدی محاکمه نظرآهاری برای سیزدهم شهریور ماه سال جاری در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران تعیین گردیده است. به گفته عفو بین الملل، نظر آهاری زندانی عقیدتی ای است که صرفا به خاطر فعالیت های مسالمت آمیزش برای آزادی بیان و آزادی تجمعات زندانی شده است.
شیوا نظر آهاری، از اعضای کمیته گزارشگران حقوق بشر (CHRR) در ۲۹ آذرماه ۱۳۸۸ دستگیر، و ظاهرا بر اساس ماده ۱۸۶ مجازات اسلامی، به «محاربه»، و همچنین «اجتماع و تبانی جهت ارتکاب جرم» (ماده ۶۱۰) و «تبلیغ علیه نظام» (ماده ۵۰۰) متهم گردیده است.
عفو بین الملل با اشاره به اتهامات فوق، ابراز نگرانی کرد که چنین اتهامات مبهمی نمی تواند برای اثبات یک جرم کافی باشد.
در بهمن ماه ۱۳۸۸ عباس جعفری دولت آبادی در دیدار با خانواده نظرآهاری گفت: «بنابر گزارش کارشناسان پرونده سایت کمیته گزارشگران حقوق بشر وابسته به منافقین (سازمان مجاهدین خلق) است و هرگونه همکاری با (این) سایت جرم محسوب میشود.» مقامات قضایی و خبرگزاری های وابسته به دولت، کمیته گزارشگران حقوق بشر و شیوا نظر آهاری را متهم به ارتباط با سازمان مجاهدین خلق ایران (PMOI) کردند، که کمیته گزارشگران حقوق بشر و شیوا نظر آهاری این اتهام را قاطعانه رد کردند.
به گفته مادر شیوا نظر آهاری، در آوریل ۲۰۱۰، شیوا به «تشویش اذهان عمومی از طریق نوشتن در وبسایت کمیته گزارشگران حقوق بشر و سایر وب سایت ها» و «اقدام علیه امنیت ملی از طریق شرکت در اعتراضات (ضد دولتی) ۱۳ آبان و ۱۶ آذر ۱۳۸۸» متهم شد. شیوا نظر آهاری حضور در اعتراضات را رد کرده و به گفته وی در آن روزها در محل کارش بوده است.
وی که مدت زیادی را در سلول انفرادی سپری کرده بود، در بیست و دوم بهمن ماه سال گذشته، در تماسی تلفنی به خانواده اش گفت که وی در سلول انفرادی ای بسیار کوچک و قفس مانندی که وی در آن حتی توانایی حرکت دادن دست ها و پاهایش را ندارد نگهداری می شود. وی تاکنون تنها دسترسی محدودی به خانواده خود داشته است.
در خاتمه، سازمان عفو بین الملل از همگان خواست تا با ارسال فوری نامه به دفاتر رهبر جمهوری اسلامی، رییس دادگستری استان تهران و رئیس ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی، و همچنین نمایندگی های جمهوری اسلامی در خارج از ایران، ضمن فراخواندن مقامات جمهوری اسلامی به لغو تمامی اتهاماتی که علیه شیوا نظر آهاری در ارتباط با فعالیت های مسالمت آمیز وی برای آزادی بیان و آزادی تجمعات مطرح گردیده، که در میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی سازمان ملل متحد، که ایران نیز از شرکای این میثاق می باشد تضمین گردیده است، خواستار تضمین ایشان برای حفاظت نظرآهاری از شکنجه و سایر بدرفتاری ها، و اعطای منظم و فوری دسترسی به وکیل مورد دلخواه، خانواده اش و هرگونه مراقبت های پزشکی که ممکن است نیاز داشته باشد گردند. ]]>
فراخوان به گفتگو / پیرامون چرایی و چگونگی سازمان یابی مستقل و فرامحلی جوانان و دانشجویان خارج کشورtag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12732010-08-26T07:31:45Z2010-08-26T07:35:56Zاشتراکآنانی که نمی خواهند به زیستن در فاجعه خو کنند همواره جویای راه هایی هستند که امیدها و تلاش های خود برای بازسازی جامعه را در بسترهای جمعی سامان دهند. این راه ها اگر چه اغلب به دشواری یافت می شوند و گاه نیز به بیراهه و ناکامی می انجامند، اما بی گمان با سکون نسبتی ندارند. حیات سیاسی جامعه ی ما در قرن اخیر شاهد گویایی است از این راهجویی های جمعی به سوی آفرینش افق های روشن. فضای سیاسی کنونی جامعه ی ایرانی، چه در درون مرزهای جعرافیایی آن، و چه در گستره ی پراکنده ی جهانی، زیر پوست شبی به ظاهر بی انتها، مضطرب نفس می کشد. سیل سیال مردم با تمام جانفشانی ها هنوز سد اختناق، ستم و سرکوب را درهم نشکسته است. خون ها از خیابان شسته شده اند، اما آب ها از آسیاب نیفتاده است. اینک جنبش اعتراضی به مرحله ای از حیات خود رسیده است که نیاز به بازنگری دقیق گذشته و ترسیم چشم انداز نوین برای هستی و کنش خود در آینده دارد. تجربه ی فراز و فرودهای همین جنبش نیز به روشنی گواه آن است که سازمان یابی از پایین ضرورتی است گریزناپذیر در مبارزات مردمی برای پایان دادن به بازتولید چرخه های سلطه
همگرایی این دغدغه ها به آغاز سلسله جلسات و گفتگوهایی میان جمع هایی از دانشجویان و فعالان سیاسی جوان خارج کشور در مورد امکان و چگونگی امر «سازمان یابی از پایین» منجر گردید که زمینه سازی برای سازمان یابی مستقل و فرامحلی جوانان و دانشجویان خارج کشور را دورنمای خود قرار داده بود. ضرورت اندیشیدن به این دورنما از این واقعیت بر می خیزد که نسل ما هیچگاه فرصت آن را نیافته که پاسخ سیاسی مستقل خود را به مناسبات غیرانسانی مستقر طرح ریزی کرده و بنیان نهد. دلمشغولی برای شکل گیری چنین تشکلی در روندی از پایین، ایجاب می کند طرح این موضوع حساس در جمع های وسیع تری دنبال شود و این مستلزم آن است که تمامی مباحث ضروری معطوف به چنین هدفی، در نشستی سراسری و با حضور گسترده ی فعالان جوان علاقمند مطرح شود. بر این مبنا متن حاضر که خود حاصل آن گفتگوهای اولیه ی چندین ماهه است، فراخوانی است به مشارکت در همایشی که محور آن گفتگوی جمعی پیرامون ضرروت ها و راهکارهای سازمان یابی مستقل و فرامحلی جوانان و دانشجویان خارج کشور خواهد بود. بی تردید دستیابی به راهکارهای بدیلی که افق های دیگری را بگشایند، می تواند از دل خرد جمعی ای زاده شود که لاجرم همزاد گفتگوهای مستمر است. امید است برگزاری چنین گردهمایی هایی زمینه ای گردد برای گشایش و تجربه ی عرصه ی جدیدی در فضای سیاسی پیش روی ما
محورهای بحث و گفتگو در همایش سه روزه ای که به همین منظور تدارک دیده شده به شرح زیر خواهد بود
١. ضرورت های سازمان یابی مستقل و فرامحلی جوانان و دانشجویان خارج کشور
(دشواری های وضعیت سیاسی حاضر؛ الزامات و چشم اندازهای گذار)
٢. بازخوانی تجارب فعالیت شبکه های جوانان خارج کشور، به ویژه در سال گذشته
(دستاوردها، کاستی ها و امکانات موجود برای سازمان یابی گسترده تر این شبکه ها)
٣. نگاهی به تجارب بین المللی در زمینه ی سازمان یابی جوانان و دانشجویان
(با تاکید بر تجربیات گروه های خودسازمان یافته ی بین المللی)
۴. الگوهای بدیل برای سازمان یابی مستقل جوانان و دانشجویان خارج کشور
(با تاکید بر سازمان یابی از پایین: چیستی و چرایی آن)
شیوه ی برگزاری
برآنیم که امکان شرکت فعال همه ی دانشجویان و جوانان علاقمند در این همایش فراهم باشد تا همه بتوانند با هم گفتگو کنند، یکدیگر را بهتر بشناسند، به هم اعتماد کنند و با هم بیاندیشند تا بتوانیم در نهایت افقی مشترک برای همکاری بیابیم. از این رو نشست ها در قالب میزگردهای بحث و گفتگو و همچنین جلسات بحث آزاد برگزار می شود. محتوای میزگردهای گفتگو نیز بر اساس مقالات ارائه شده توسط خود شرکت کنندگان شکل خواهد گرفت. اگر چه برای حضور در همایش یا شرکت در مباحثات اتاقهای گفتگو، الزامی به ارائه ی مقاله نیست. علاوه بر این، برای حضور فعالین بین المللی، میزگردهایی به زبان انگلیسی و آلمانی هم پیش بینی شده است
ارسال مقالات
از تمامی دانشجویان و جوانان علاقمند به ارائه ی مقاله دعوت می شود تا در مورد محورهای فوق مقالات خود را حداکثر تا تاریخ ١۵ سپتامبر به نشانی پست الکترونیکی، مندرج در پایان فراخوان، و بصورت "Word" ارسال کنند. محدودیتی در مورد حجم مقاله وجود ندارد. کلیه ی مقالات دریافتی در دو شکل دیجیتالی و چاپی برای شرکت کنندگان و در وب سایت این گردهمائی برای دسترسی همگان منتشر خواهند شد. با توجه به محدودیت زمانی تعدادی از مقالات برای هر میزگرد برگزیده و توسط مولفان ارائه می گردند. فهرست مقالات و ارائهدهندگان میزگردها حداکثر تا تاریخ ٢٠ سپتامبر منتشر می گردد
ثبت نام
به منظور تسهیل در برگزاری این گردهمایی از دانشجویان و جوانان علاقمند درخواست میشود تا با ارسال فرم ضمیمه به نشانی پست الکترونیکی مندرج در پایان فراخوان، شرکت خود را تا حد امکان به اطلاع برگزارکنندگان برسانند. در صورت وجود هرگونه محدودیت در ثبت نام، شرکت بدون ثبت نام قبلی و تهیه ی کارت ورود در محل هم امکان پذیر است. ضمنا ذکر مشخصات فردی برای ثبت نام، چه از طریق ارسال فرم با ایمیل و چه به صورت حضوری، الزامی نیست
تسهیلات
امکان اقامت رایگان در سالن ورزش دانشگاه مجهز به امکانات بهداشتی برای شرکت کنندگان پیش بینی گردیده است. به همراه داشتن کیسه خواب بر عهده ی خود شرکت کنندگان میباشد. برای آگاهی از امکان حمل و نقل جمعی و ارزان به محل برگزاری می توانید به شبکههای محلی جوانان شهر یا کشور خود مراجعه نمایید. برای آگاهی از شیوه ی ارتباط با شبکه ی محلی خود می توانید با ایمیل زیر تماس بگیرید.
زمان و مکان
جمعه یکم تا یکشنبه سوم اکتبر ٢٠١٠
دانشگاه آزاد برلین
ورودی ٢٠ یورو، دارندگان کارت دانشجوئی ١٠ یورو
مبلغ ورودی برای کل مدت همایش بوده و صرفا جهت کمک به تامین هزینه های برگزاری دریافت می گردد.
مجموعه ای از شبکه های محلی جوانان و دانشجویان و فعالین جوان خارج کشور
]]>
جان باختن دو کارگر براثر ریزش تونل در مشهدtag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12722010-08-25T23:12:33Z2010-08-25T23:15:45Zگود برداری غیر اصولی و ریزش تونل در مشهد جان دو کارگر جوان ۲۳ و ۲۶ ساله را در حین کار گرفت.به گزارش واحد مرکزی خبر معاون عملیات آتش نشانی مشهد گفت: هنگامی که کارگران مشغول کندن تونل انرژی بودند،...اشتراکگود برداری غیر اصولی و ریزش تونل در مشهد جان دو کارگر جوان ۲۳ و ۲۶ ساله را در حین کار گرفت.
به گزارش واحد مرکزی خبر معاون عملیات آتش نشانی مشهد گفت: هنگامی که کارگران مشغول کندن تونل انرژی بودند، این تونل در اثر رعایت نکردن اصول ایمنی ریزش کرد.
جلال شیرکوبیان بی توجهی در استحکام بخشی دیواره محل انجام کار را علت بروز این حادثه عنوان کرد.
سالانه تعداد زیادی از کارگران زحمتکش به دلیل عدم رعایت ایمنی در حین کار از سوی کارفرما آسیب دیده و بعضا جان خود را از دست می دهند
خبرگزاری هرانا
]]>
اعتصاب غذای نیما نحوی دانشجوی دربند زندان متی کلای بابلtag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12682010-08-24T19:00:22Z2010-08-24T19:02:34Zنیما نحوی فعال دانشجویی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، در اعتراض به نقض حقوق وی در زندان بر پایه ی اساسنامه و مقررات سازمان زندان های کل کشور از روز دوشنبه در زندان متی کلای بابل دست به اعتصاب غذای نامحدود...اشتراکنیما نحوی فعال دانشجویی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، در اعتراض به نقض حقوق وی در زندان بر پایه ی اساسنامه و مقررات سازمان زندان های کل کشور از روز دوشنبه در زندان متی کلای بابل دست به اعتصاب غذای نامحدود زده است. بنابر گزارش ارسالی به دانشجونیوز، این فعال دانشجویی در اعتراض به عدم موافقت با انتقال وی به یکی از زندان های شهر محل سکونت خود، عدم موافقت با عفو مشروط با توجه به گذراندن بیش از نیمی از دوران محکومیت خود و همچنین انتقال وی از بند ویژه ی زندان متی کلا به بند مجرمین خطرناک، اعتصاب غذای نامحدود خود را آغاز نموده و اعلام کرد: " تا با درخواست وی مبنی بر انتقال به زندان محل سکونتش بر طبق قوانین و اساسنامه سازمان زندان های کل کشور موافقت صورت نگیرد دست از اعتصاب غذا نخواهید کشید".
به گزارش منابع آگاه دانشجویی بابل دادگستری شهرستان بابل در جواب به در خواست ارائه گردیده از سوی خانواده اش مبنی بر انتقال وی، خواستار مراجعه آنها به اداره اطلاعات شهرستان بابل شده اند که پس از مراجعه خانواده این دانشجوی دربند به اداره اطلاعات شهرستان بابل با برخورد تند و زننده مسئولین امنیتی این شهرستان مواجه شدند. همچنین منابع آگاه این استان گزارش می دهند که با به پایان رسیدن دوران محکومیت دانشجویان دربند زندان متی کلای بابل (ایمان صدیقی، محسن برزگر، مشفق سمندری ، حسین جلیل نتاج و محمد اسماعیل زاده ) فشارهای نهادهای امنیتی بر دیگر فعالین دانشجویی و سیاسی این استان شدت گرفته است.
اخبار رسیده حاکی از آن است که با اتمام دوران شکنجه های جسمی این افراد دوره ی فشار ها و محرومیت های مدنی و حقوقی فعالین این استان تشدید گردیده است، چنانچه بسیاری از این فعالین، بیش از یک سال است در انتظار صدور حکم خود از سوی دادگاه تجدید نظر استان مازندران و برخی دیگر در انتظار صدور حکم اولیه ی خود از سوی دادگاه انقلاب شهرستان های مختلاف استان می باشند که همچنان زمان صدور احکام آن ها نامعلوم می باشد که این امر باعث گردیده حقوق اجتماعی فعالین این استان از جمله تحصیل در دانشگاه ، گذراندن دوران خدمت سربازی، اشتغال و ... سلب گردد.
نیما نحوی فعال دانشجویی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل که تا کنون ۳ بار دستگیر گردیده است، آخرین بار در حوادث پس از انتخابات به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام به از سوی دادگاه انقلاب شهرستان بابل به ۱۰ ماه حبس تعزیری و ۱ سال محرومیت از تحصیل محکوم گشت. گفتنی است وی تا کنون بیش از ۵ ماه از دوران حبس خود را سپری نموده که بر طبق قوانین سازمان زندان ها می بایست با اتمام ۵ ماه از دوره ی محرومیت خود با عفو مشروط آزاد گردد ولی با عدم موافقت نهادهای امنیتی و اطلاعاتی استان وی همچنان در زندان به سر می برد و از حقوق ذکر شده در اساسنامه ی سازمان زندان های کل کشور محروم می باشد.
]]>
رسیدگی به جنایات رژیم؛ اطلاعیه کارزار تدارک دادگاه بین المللی tag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12632010-08-20T21:43:16Z2010-08-20T21:52:53Zفراخوان مالی کارزار تدارک دادگاه بین المللی برای محاکمه رژیم جمهوری اسلامی به جرم جنایت علیه بشریتزنان و مردان آزادی خواه!برای نخستین بار در تاریخ ایران، کارزاری جهانی برای رسیدگی مردمی به کشتار زندانیان سیاسی در زندان های رژیم جمهوری...اشتراک
فراخوان مالی کارزار تدارک دادگاه بین المللی برای محاکمه رژیم جمهوری اسلامی به جرم جنایت علیه بشریت
زنان و مردان آزادی خواه!
برای نخستین بار در تاریخ ایران، کارزاری جهانی برای رسیدگی مردمی به کشتار زندانیان سیاسی در زندان های رژیم جمهوری اسلامی شکل گرفته است. هدف این کارزار، تشکیل دادگاهی است برای رسیدگی به اعدام های دسته جمعی و گسترده سال های اولیه دهه ۶٠ و قتل عام زندانیان سیاسی در تابستان ۶٧. ما، جمعی از خانواده های جان باختگان و جان بدر بردگان از کشتارهای دهه ۶٠، فعالان حوزه های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی این تلاش را آغاز کرده ایم. این کارزار تاریخی، تلاشی است برای دادخواهی و یک دست کردن مبارزات مان برای رسیدگی به قتل عزیزان مان.
برای به اجرا در آوردن این دادگاه و ثبت جنایات دهه شصت در تاریخ، به کارزاری جهانی نیاز است که توده های مردم عدالت خواه و مدافع حقوق انسانی، ایرانی و غیرایرانی، اعم از کارگر، نویسنده، شاعر، حقوقدان، روزنامه نگار، فعال سیاسی، هنرمند، دانشجو و...، به آن به پیوندند و به پیشبرد آن یاری رسانند.
کارزار از پائیز سال ٢٠٠۷ فعالیت های خود را برای تشکیل یک دادگاه مردمی بین المللی آغاز کرده است. در ابتدا می باید شکل و نحوه تشکیل این دادگاه را بررسی می کردیم. از همین روی، با گروهی از حقوقدانان ایرانی و غیرایرانی به ویژه حقوقدانان فعال در" وکلای بدون مرز" زمینه های حقوقی چنین دادگاهی را مورد بحث و بررسی قرار دادیم. بیش از شصت دیدار محلی و بین المللی و صدها نامه و ایمیل با شخصیت های حقوقی و نهادهای حقوقی و حقوق بشری بین المللی انجام گرفت. بعد از دو سال تحقیق و بررسی زمینه های حقوقی و شرایط سیاسی و بین المللی و برگزاری جلسات بحث و گفتگو، تشکیل یک دادگاه مردمی در سطح بین المللی را امکان پذیر یافتیم. بر سر تشکیل چنین دادگاهی، دشواری های زیادی قرار دارند که می باید آن ها را یکی بعد از دیگری از سرراه برمی داشتیم. جذب حقوقدانان برجسته، سرشناس و مترقی جهانی، تشکیل تیم حقوقدانان بین المللی، تشکیل یک کمیته راهبردی حقوقی برای سازماندهی دادگاه و روند دادرسی، تشکیل یک هیئت منصفه بین المللی متشکل از شخصیت های مستقل و برجسته و محبوب جهانی و تامین هزینه های دادگاه عمده ترین دشواری های پیش رو بوده اند.
فهرست صد تن از سرشناس ترین، برجسته ترین و محبوت ترین حقوقدانان، نویسندکان، روزنامه نگاران، کارگردانان و بازیگران سینما و خوانندگان برجسته و سرشناس جهانی تهیه و از ژانویه ۲٠٠۹ تماس با آن ها را آغاز کردیم. جذب چنین افرادی بسیار دشوار و گاها ماه ها به طول می انجامد. چنین افرادی حاضر نیستند اعتبار و حیثت جهانی خود را برای مردم و کارزاری که نمی شناسند به خطر اندازند. آن ها باید متقاعد شوند، کار جدی است و مردمی که این ابتکار عمل را به دست گرفته و خواهان برگزاری یک دادگاه بی طرف با معیارهای حقوقی بین المللی هستند، نه فقط مصمم به برگزاری این دادگاه هستند، بلکه توانائی تدارک و سازماندهی و به ویژه تامین هزینه های آن را نیز دارند.
با دست خالی، تنها با اتکا به تلاش بی وقفه، توان و انرژی جمعی مان راه را با تمامی دشواری های اش آغاز کردیم واکنون که در آستانه تشکیل کمیته راهبردی حقوقدانان قرار گرفته ایم، کارهای دادگاه وارد مرحله حساس و سرنوشت ساز شده است. تاکنون بیست شخصیت و حقوقدان برجسته جهانی از آفریقا، اروپا، آمریکا و کانادا به دادگاه پیوسته اند. قدم بعدی تشکیل هیئت منصفه دادگاه است.
به منظور تامین هزینه های دادگاه، دست یاری به سوی شما آزاد مردان و آزاد زنان ایرانی در اقصا نقاط جهان دراز می کنیم. به هر شکل که می توانید به تامین هزینه های دادگاه یاری رسانید. نگذاریم این اقدام تاریخی که خواست اکثریت توده های مردم ایران و به ویژه خانواده های جان باخته گان دهه شصت است، به دلیل مشکلات مالی نیمه کاره رها شود. با برآوردهائی که انجام گرفته است، دادگاه بالغ برصد و بیست هزار یورو هزینه دارد. تنها با همت و تلاش جمعی می توانیم این هزینه را تامین کنیم. چنانچه هزار نفر آبونه شوند، ماهی ده یورو به مدت ده ماه کمک کنند، قسمت اعظم هزینه های دادگاه تامین خواهد شد. به کمپین مالی دادگاه به پیوندیم و در جمع آوری کمک های مالی مردمی فعالانه شرکت کنیم. آبونه و کمک مالی خود را به شماره حساب های کارزار واریز کنیم و دوستان و آشنایان خود را تشویق کنیم همین کار را انجام دهند.
برگزاری این دادگاه و ثبت خونین ترین دهه دوران حاکمیت جنایات کاران جمهوری اسلامی در تاریخ ایران و جهان، به مردم تحت ظلم وستم و سرکوب در کشورهای دیگر این نوید را خواهد داد که آن ها نیز می توانند عدالت را در دست بگیرند، افکار عمومی جهانیان را به قضاوت بگیرند و بخشی از تاریخ سرزمین شان را بنویسند.
شماره حساب های کارزار:
UK The Royal Bank of Scotland plc Account name: IT Foundation Account number: ۱۰۲۲۰۱۰۶ Sort Code: ۱۶-۱۲-۱۸
IBAN: GB۸۱RBOS۱۶۱۲۱۸۱۰۲۲۰۱۰۶ BIC: RBOSGB۲L
Sweden Bank name: Plusgiro Account name: Karzar Account number: ۵۵ ۳۴ ۸۴-۷
Bank name: Bankgiro Account name: Karzar Account number: ۶۲۸-۴۲۸۵
IBAN: SE۹۶ ۹۵۰۰ ۰۰۹۹ ۶۰۱۸ ۰۵۵۳ ۴۸۴۷ BIC: NDEASESS
USA Bank of the West Account name: IT Account number: ۰۱۳۰۱۵۲۲۲ Wire transfer: ۱۲۱۱۰۰۷۸۲
کارزار تدارک دادگاه بین¬المللی برای رسیدگی به کشتار زندانیان سیاسی در زندان¬های ایران
۲۵ مرداد ١۳٨٩ برابر با ١۶ اوت ۲٠١٠
]]>
اعتصاب عمومی تاکسی داران شهرستان دهگلانtag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12552010-08-16T16:56:42Z2010-08-16T17:18:09Zخبرگزاری هرانا - صبح روز شنبه کلیه ی تاکسی داران شهرستان دهگلان با تجمع در دوبانده ی منتهی به ترمینال بلبان آباد دست به اعتصاب زدند و با پارک تاکسی های خود در حاشیه ی این خیابان خواستار حل هر...اشتراک بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، این اعتصاب که از ساعت ۸ صبح روز گذشته آغاز شده است به دلیل اختلال ۲۰ روزه در شبکه توزیع CNG در این شهرستان است، رانندگان تاکسی برای دریافت این سوخت می بایست به شهر قروه بروند.
گفتنی است، مسئولان مربوطه تاکنون هیچ اقدام موثری را برای حل مشکل سوختی تاکسی رانان انجام نداده اند.
تصاویر مستند از اعتصاب روز گذشته
]]>
پلاکارد حمایت از زندانیان سیاسی و فعالان کارگری روی پلی در اتوبان همت نصب شدtag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12502010-08-14T17:22:59Z2010-08-14T17:28:05Zاشتراک
]]>
فراخوان تظاهرات ایستاده در برابر سفارت جمهوری اسلامی در لندنtag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12492010-08-14T17:20:37Z2010-08-14T17:21:25Zرضا شهابی را آزاد کنید!اسالو، مددی و تمامی فعالان کارگری زندانی را آزاد کنید!زندانی سیاسی آزاد باید گردد!ترور، شکنجه، اعدام نابود باید گردد!فراخوان تظاهرات ایستاده در برابر سفارت جمهوری اسلامی در لندننزدیک به دو ماه است که از دستگیری رضا...اشتراک
اسالو، مددی و تمامی فعالان کارگری زندانی را آزاد کنید! زندانی سیاسی آزاد باید گردد! ترور، شکنجه، اعدام نابود باید گردد! فراخوان تظاهرات ایستاده در برابر سفارت جمهوری اسلامی در لندن
نزدیک به دو ماه است که از دستگیری رضا شهابی عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد می گذرد و گزارش¬ ها حاکی از آن است که وی در زندان اوین زیر شکنجه های قرون وسطایی قرار دارد. هفته گذشته منصور اسالو، رئیس هیئت مدیره این سندیکا که هم اکنون در حال گذراندن دوره محکومیت خود در زندان است، از سوی دادگاه انقلاب کرج احضار و به اتهام تبلیغ علیه نظام اسلامی ایران در زندان، به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم جدید در دنباله¬ی شدت یافتن دوباره¬ی یورش به فعالان و اعضای تشکل های مستقل کارگری در دوره اخیر صادر شده است. غلامرضا غلامحسینی فعال سندیکایی نیز با دلایل واهی از کار تعلیق شده است. غلامرضا غلامحسینی از رانندگان شرکت اتوبوس رانی واحد در منطقه ۶ تهران است. بدینوسیله از همه آزادیخواهان درخواست می شود که در اعتراض به دستگیری، شکنجه و حبس رضا شهابی، منصور اسالو، ابراهیم مددی، سعید ترابیان و برای آزادی هرچه سریعتر همه¬ی زندانیان سیاسی و عقیدتی و جلوگیری از اخراج فعالان کارگری در مقابل سفارت جمهوری اسلامی ایران در لندن حضور یابند.
اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران- انگلستان www.etehadbinalmelali.com زمان: جمعه ۲۰ اگوست از ساعت ۱۸ تا ۲۰ بعدازظهر مکان: سفارت جمهوری اسلامی در لندن ۱۶ Prince's Gate, London SW۷ ۱PT
]]>
مرگ دلخراش یک پناهجوی افغان در شهر وان ترکیهtag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12462010-08-14T16:13:12Z2010-08-14T16:14:57Zبنا خبری که در سایت اشتراک منتشر شده است، روز چهارشنبه ۱۱ اوت جوان ۱۹ ساله افغانستانی بنام "گل افغان میرافغان" که در شیفت شب برای امرار معاش مشغول کار بوده است در حین کار با دستگاه "بالابر" (جرثقیل) دچار...اشتراکبنا خبری که در سایت اشتراک منتشر شده است، روز چهارشنبه ۱۱ اوت جوان ۱۹ ساله افغانستانی بنام "گل افغان میرافغان" که در شیفت شب برای امرار معاش مشغول کار بوده است در حین کار با دستگاه "بالابر" (جرثقیل) دچار سانحه برق گرفتگی میشود و به بیمارستان انتقال میآبد و علیرغم تلاش پزشکان، با کمال تاسف جانش را از دست میدهد. بیمرز خود را در اندوه از دست دادن گل افغان با خانوادهش شریک میداند.
گل افغان از سال ۲۰۰۷ توسط کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان بعنوان پناهنده برسمیت شناخته شده بود و از آنموقع در انتظار اعزام به کشور ثالث بود. گل افغان ۱۹ ساله نگون بخت فراری از دست جنگ و آینده نامعلوم افغانستان اولین قربانی شرایط دهشتناک کار در محیط نا امن و با استاندارد پائین نیست. به یمن سلب مسئولیت کمیساریالی عالی سازمان ملل در امور پناهندگی و لاقیدی کامل این سازمان نسبت به جان و امنیت و زندگی روزمره هزاران پناهنده، فقر و گرسنگی و تمکین به شرایط نا امن کار تنها راه ممکن برای تامین معاش و زنده نگداشتن خود در این جنگل است. گل افغان آخرین مورد از موارد متعدد است. هزاران پناهنده ایرانی، افغانی و غیره از سوی کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان در این کشور همیشه بحرانزده (ترکیه) به امان خدا رها شدهاند و هیچگونه کمک هزینه زیست و مسکن را در اختیار آنان قرار نمیدهند. آنان از سر ناچاری به کارهای شاق با دستمزد بسیار ناچیز و بمراتب کمتر از کارگران "بومی" تن میدهند و با حوادث ناگوار اینچنینی مواجه میشوند و شامل هیچگونه قوانین کار نمیشوند و کسی در قبال جان آنان مسئول نیست.
باید به این شرایط غیر انسانی پایان داد. راه برون رفت از این سرگردانی و جلوگیری از تراژدیهای انسانی بمراتب بیشتر در تحقق مطالبات ذیل میباشد:
• پرداخت هزینه زیست و مسکن از جانب (یو ان) به کلیه متقاضیان پناهندگی از بدو ورود و تقاضای پناهندگی از این سازمان تا اعزام آنان. • تسریع در اعزام پناهندگان پذیرفته شده از جانب کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان • لغو فوری هزینه "ترک خاک" (این امر باعث میشود که پناهجویان برای تامین این هزینه خود را به مخاطره بیاندازند تا بیش از این اسیر دولت ترکیه نباشند)
تحقق مطالبات فوق در گرو اعتراض جمعی و متحدانه علیه کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان و دولت ترکیه میباشد. مهم نیست از دست کدامیک از حاکمین شرور و جنایتکار فرار کرده باشید و یا به چه زبانی تکلم میکنید و پیرو کدامین مذهب هستید یا لائیک، مهم هم سرنوشتی ما فراریان جهنمهای ایران و افغانستان و عراق هستیم و باید متحد شویم و درد مشترکمان را فریاد بزنیم و حق واقعی خود را مطالبه کنیم و بگوئیم این شرایط غیر انسانی شایسته ما نیست. بیمرز در این راه همراه با شماست.
دبیرخانه سازمان سراسری پناهندگان ایرانی - بیمرز ۱۴ اوت ۲۰۱۰
]]>
حمله وحشیانه پلیس یونان به پناهجویان متحصن محکوم استtag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12452010-08-14T15:52:50Z2010-08-14T15:55:04Zاشتراکبالغ بر دو هفته است که چند پناهجوی ایرانی در مقابل دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان در آتن پایتخت یونان در اعتراض به سیاست پناهنده پذیری این سازمان تحصن نموده. دو نفر از متحصنین دست به اعتصاب غذا زدهاند و اقدام به دوختن لب خود نمودهاند و هجده روز است در شرایط غیر قابل تحملی زندگی میکند.
طبق خبری که رادیو فارسی زبان آلمان پخش نموده است، پلیس سرکوبگر یونان امروز جمعه ۱۳ اوت در حملهای وحشیانه به پناهجویان متحصن در مقابل دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان آنان را دستگیر و روانه بیمارستان نموده است. اخبار متناقضی در این مورد هست، خبری حاکی از آن است که با دستبند و پابند آنان را به مکان نامعلومی انتقال دادهاند.
از ابتدای تحصن و اعتصاب غذای این پناهجویان وزارت کشور یونان به آنان گفتهاند که روابط ما (دولت یونان) با جمهوری اسلامی حسنه است و نمیخواهیم این روابط بخاطر قبول کردن ایرانیان متقاض پناهندگی خدشهدار شود. دولت یونان به صراحت روابط سیاسی و اقتصادی خود را با منفورترین رژیم سیاسی تاریخ معاصر بر برسمیت شناختن کنوانسیون ژنو و رعایت حق پناهندگی ترجیح میدهد و پا را فراتر از این میگذارد و وقیحانه به نوعی از همکاری سخیفانه با رژیم اعدام و سنگسار اقدام میکند. پلیس آتن با حمله وحشیانه به پناهجویان متحصن و برچیدن چادر آنان گویی "نظم" لازم را به آتن پایتخت این کشور توریستی باز گردانده است.
سازمان سراسری پناهندگان ایرانی - بیمرز عمل وحشیانه پلیس یونان را در نقض حقوق پایهای پناهجویان معترض در مقابل دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان بشدت محکوم میکند و در عین حال از کمیساریای عالی میخواهد که به سکوت شرم آور خود در مقابل خواست برحق این فراریان جهنم اسلامی پایان دهد و به درخواست پناهندگی آنان مطابق کنوانسیون ۱۹۵۱ ژنو برخورد نماید. اوضاع ایران و نقض آشکار حقوق بشر در طول سی و یکسال حاکمیت شوم اسلامی بر هیچ وجدان آگاه و سازمان مدافع واقعی پناهندگی پوشیده نیست.
دبیرخانه سازمان سراسری پناهندگان ایرانی - بیمرز ۱۴ اوت ۲۰۱۰
]]>
پناهجوی ۱۹ ساله افغانی در ترکیه قربانی محیط نا امن کار شدtag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12442010-08-12T16:51:20Z2010-08-12T22:28:56Zگل افغان میرافغان جوان ۱۹ ساله افغانی که از سال ۲۰۰۷ درشهر وان - ترکیه درخواست پناهندگی کرده بود روز گذشته چهارشنبه ۱۲ / ۸/۲۰۱۰ ساعت ۴.۵ شب در محل کار در حین کار با بالابر دچار حادثه برق گرفتگی...اشتراکگل افغان میرافغان جوان ۱۹ ساله افغانی که از سال ۲۰۰۷ درشهر وان - ترکیه درخواست پناهندگی کرده بود روز گذشته چهارشنبه ۱۲ / ۸/۲۰۱۰ ساعت ۴.۵ شب در محل کار در حین کار با بالابر دچار حادثه برق گرفتگی شد و بعد از یک ساعت در بیمارستان دولتی شهر وان جان خود را از دست داد. پناهندگی گل افغان بعد از مدت کوتاهی در سال ۲۰۰۷ مورد قبولی دفتر کمیسارای عالی پناهندگان در ترکیه واقع شده بود اما متاسفانه طی دوسال گذشته پروسه انتقال به کشور سوم این پناهجو به علت بی مسئولیتی دفتر کمیسارای عالی پناهندگان در ترکیه انجام نگرفت و ایشان برای تامین مخارج زندگی مجبور بود تا به طور شب کار به کارگری در ساختمان مشغول شود تا در نهایت محیط نا امن کار باعث در گذشت وی شد. لازم به ذکراست طی دو سال گذشته چندین پناهجوی ایرانی و افعانی به علت نبود خدمات درمانی و محیط نا امن کار جان خود را از دست داده اند. نشریه الکترونیکی اشتراک ۱۲/۸/۲۰۱۰
]]>
بهزاد باقری آزاد شدtag:www.eshterak.info,2010:/news//3.12372010-08-10T21:20:46Z2010-08-10T21:23:11Zکمیته گزارشگران حقوق بشر - بهزاد باقری، دانشجوی آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه تهران روز گذشته ۱۹ مردادماه با وثیقهی ۱۰۰ میلیون تومانی از زندان اصفهان آزاد شد.وی فعال دانشجویی است و در تاریخ هشتم خردادماه ۱۳۸۹ در شاهینشهر اصفهان...اشتراککمیته گزارشگران حقوق بشر - بهزاد باقری، دانشجوی آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه تهران روز گذشته ۱۹ مردادماه با وثیقهی ۱۰۰ میلیون تومانی از زندان اصفهان آزاد شد.
وی فعال دانشجویی است و در تاریخ هشتم خردادماه ۱۳۸۹ در شاهینشهر اصفهان بازداشت شده بود. باقری دانشجوی دانشگاه تهران، در نشریات دانشجویی «خاک» و «طلوع» فعال بود و پیش از این، در جریان بازداشت گسترده دانشجویان آزادیخواه و برابریطلب در سال ۸۶ بازداشت شده بود.
پیش از این و در زمان بازداشت وی، خانوادهی او بارها از طرف وزارت اطلاعات تحت فشار قرار گرفته بودند، به نظر میرسد بازداشت بهزاد باقری در ادامهی سیاستهای پرونده سازی و ارعاب فعالین سیاسی انجام گرفته بود. http://www.chrr.biz/spip.php?article۱۰۶۲۵ ]]>
گزارش زیر مشاهدات روزانه زندانی سیاسی دکتر سعید ماسوری در زندان قرون وسطای گوهردشت کرج می باشد.مشاهداتی جانکاه و همانطوری که نوشته اند تدفین زندگان می باشد که برای فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ارسال شده است .
چند روزی است که از اعتصاب غذای دوست در بندمان ، نیما نحوی می گذرد. کسی که ماه هاست در زندان متی کلای بابل دوران محکومیت خود را سپری می کند. اخبار رسیده از وضعیت نیما، باعث شد زبان بگشاییم و در قبال صبری که خانواده اش از ما انتظار داشتند، شرمسار گردیم. 
آنانی که نمی خواهند به زیستن در فاجعه خو کنند همواره جویای راه هایی هستند که امیدها و تلاش های خود برای بازسازی جامعه را در بسترهای جمعی سامان دهند. این راه ها اگر چه اغلب به دشواری یافت می شوند و گاه نیز به بیراهه و ناکامی می انجامند، اما بی گمان با سکون نسبتی ندارند. حیات سیاسی جامعه ی ما در قرن اخیر شاهد گویایی است از این راهجویی های جمعی به سوی آفرینش افق های روشن. فضای سیاسی کنونی جامعه ی ایرانی، چه در درون مرزهای جعرافیایی آن، و چه در گستره ی پراکنده ی جهانی، زیر پوست شبی به ظاهر بی انتها، مضطرب نفس می کشد. سیل سیال مردم با تمام جانفشانی ها هنوز سد اختناق، ستم و سرکوب را درهم نشکسته است. خون ها از خیابان شسته شده اند، اما آب ها از آسیاب نیفتاده است. اینک جنبش اعتراضی به مرحله ای از حیات خود رسیده است که نیاز به بازنگری دقیق گذشته و ترسیم چشم انداز نوین برای هستی و کنش خود در آینده دارد. تجربه ی فراز و فرودهای همین جنبش نیز به روشنی گواه آن است که سازمان یابی از پایین ضرورتی است گریزناپذیر در مبارزات مردمی برای پایان دادن به بازتولید چرخه های سلطه
گود برداری غیر اصولی و ریزش تونل در مشهد جان دو کارگر جوان ۲۳ و ۲۶ ساله را در حین کار گرفت.
بنا خبری که در سایت اشتراک منتشر شده است، روز چهارشنبه ۱۱ اوت جوان ۱۹ ساله افغانستانی بنام "گل افغان میرافغان" که در شیفت شب برای امرار معاش مشغول کار بوده است در حین کار با دستگاه "بالابر" (جرثقیل) دچار سانحه برق گرفتگی میشود و به بیمارستان انتقال میآبد و علیرغم تلاش پزشکان، با کمال تاسف جانش را از دست میدهد. بیمرز خود را در اندوه از دست دادن گل افغان با خانوادهش شریک میداند. 
بالغ بر دو هفته است که چند پناهجوی ایرانی در مقابل دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان در آتن پایتخت یونان در اعتراض به سیاست پناهنده پذیری این سازمان تحصن نموده. دو نفر از متحصنین دست به اعتصاب غذا زدهاند و اقدام به دوختن لب خود نمودهاند و هجده روز است در شرایط غیر قابل تحملی زندگی میکند.
کمیته گزارشگران حقوق بشر - بهزاد باقری، دانشجوی آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه تهران روز گذشته ۱۹ مردادماه با وثیقهی ۱۰۰ میلیون تومانی از زندان اصفهان آزاد شد.